مضر بودند كه خويشاوندان و عشيرهء على بودند . يمانيها نيز در صفين به نصرت معاويه برخاستند و آنان هم دشمنان مضر بودند . خراسانيها كه عجم بودند به يارى بنى عباس كه دولتى عرب بود ، قيام كردند و اگر به سيره و تاريخ تأمل كنى نظير اين موضوع را فراوان و به صورتى شايع خواهى ديد .
حكمت ( 16 )
ما كل مفتون يعاتب . « هر فريب خورده سرزنش نمى شود . » اين سخن را على عليه السّلام به سعد بن ابى وقاص و محمد بن مسلمه و عبد الله بن عمر فرموده است و اين به هنگامى بوده كه آنان از بيرون رفتن با او به جنگ جمل خوددارى كردند ، ابو الطيب متنبى هم شعرى نظير و نزديك به اين معنى دارد و گفته است : « هر كسى را به كارى كه كرده است ، مكافات نمى كنند و به نظر من هر گوينده را نبايد پاسخ داد چه سخنان بسيار كه از كنار گوش من مى گذرد ، همچنان كه مگس در نيمروز وزوز مىكند . »
حكمت ( 17 )
تذل الامور للمقادير ، حتى يكون الحتف فى التدبير . « كارها چنان در گرو و ذليل تقديرهاست كه گاه مرگ در تدبير است . » هر گاه در احوال عالم تأمل كنى ، درستى اين كلمه را آشكار مى بينى و اگر بخواهيم شواهد بسيارى در اين مورد ارائه دهيم ، مى توانيم معادل همهء اين كتاب شاهد بياوريم ولى ما فقط به نكتهها و لطايف و پارهاى از سخنان گزيده و اشاراتى بسنده