حكمت ( 6 )
صدر العاقل صندوق سرهّ و البشاشة حبالة المودّة ، و الاحتمال قبر العيوب . و روى انهّ قال فى العبارة عن هذا المعنى ايضا : المسالمة خب ء العيوب . « سينهء خردمند گنجينهء راز اوست و گشاده رويى دام دوستى است و بردبارى گور عيبهاست . » و روايت شده است كه در همين باره اين چنين هم فرموده است : با يكديگر آشتى كردن مايهء پوشيده ماندن زشتيهاست .
حكمت ( 7 )
من رضى عن نفسه كثر الساخط عليه ، و الصدقة دواء منجح و اعمال العباد فى عاجلهم نصب اعينهم فى آجلهم . « هر كس از خود خشنود بود ناخشنودان بر او بسيار شود ، صدقه دارويى درمان بخش است ، كردارهاى بندگان در دنياى ايشان ، در رستاخيزشان برابر ديدگان آنان است . »
حكمت ( 8 )
اعجبوا لهذا الانسان ، ينظر بشحم و يتكلّم بلحم و يسمع بعظم و يتنفس من خرم . « از اين آدمى شگفتى گيريد ، با پيه مى نگرد و با پاره گوشتى سخن مى گويد و با استخوانى مى شنود و از شكافى نفس مى كشد . »
حكمت ( 9 )
اذا اقبلت الدنيا على قوم اعارتهم محاسن غيرهم ، و اذا ادبرت عنهم سلبتهم محاسن انفسهم .