تو جانِ جانِ جانى ، از مرگ جسم مگريز * جان تو نيست فانى ، منديش ز ارتحالش
چرخ دل « صفا » را از ابر كرد صافى * زان روست مطلع الشّمس ، مرآت مه صَقالش
بيضاى دست موسى سر زد ز آستينش * عشق آتش مثالى است ، دل طور بيمثالش
خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — صفحة 329
مساهمون: محمد على مجاهدى
ص٣٢٩