هزار شكوهء ناگفته در دلم باقىست * ولى چو لب به سخن آورى مجاب شوم
من و غلامى درگاه مهدى موعود * كه با شنيدن نامش در انقلاب شوم
در آن حريم كه نامحرمست مهر منير * كيم كه ذرّه ناچيز آن جناب شوم ؟
به گرد شعله چو « پروانه » سوختم اى دوست * بدين اميد كه از عاشقان حساب شوم