ابو عبد اللّه ! حضرت امام فرمود : حاجت من آنست كه ديگر مرا طلب نكنى . گفت :
چنين كنم و هر چه مراد و حاجت تو باشد آن را برآورم ، برخيز و به سلامت به خانهء خود بازگرد . حضرت امام برخاست و بيرون رفت . فرمود : « 1 » ابو جعفر جامهء خواب طلب كرد و در آن رفت و چندان خواب كرد كه چهار نماز از او فوت شد . بعد از آن بيدار شد و با من گفت : اى ربيع ! آب بيار تا طهارت كنم و نماز بگذارم و بعد از آن حكايت حال خود با تو بازگويم . من برخاستم و آب آوردم و وضو ساخت نمازها را قضا كرد ؛ بعد از آن گفت : چون جعفر بن محمد در آمده من عزم جزم كرده بودم كه فى الحال او را ببينم به قتل آورم . ديدم كه بر سر دوش او اژدهاى به غايت بزرگ مهيب كه آتش از دهن او بيرون مىآمد دهن گشاده بود گفت با من : اگر قصد او كنى ترا با تمام خانه فرو برم . من از مهابت آن حال بيهوش خواستم شدن ، او را در بغل گرفتم و تعظيم كردم و بازگردانيدم و خود بيهوش افتادم تا امروز ديگر با او مرا هيچ كارى نيست .
ربيع گفت : من چون اين شنيدم به خدمت حضرت امام عليه السّلام آمدم و اين حكايت بازگفتم و گفتم نفس من فداى تو باد ؛ آن زمان كه درآمدى چه چيز مىخواندى كه خداى تعالى تو را از شر او نگاه داشت ، و حرز مشهور آن حضرت كه مشهور است به حرز امام جعفر بر من املا فرمود و آن حرزيست مشهور و اول او اينست :
ما شاء اللّه توجها إلى اللّه ، « ما شاء اللّه تقربا إلى اللّه » « 2 » ما شاء اللّه تلطّفا إلى اللّه ، ما شاء اللّه لا حول و لا قوة إلا باللّه
و به حمد اللّه تعالى اين فقير ضعيف آن را ياد دارم و از او راد فقير است كه سالهاست كه بدان مواظب مىنمايم و تمام عمر در پناه آن حرز به حمد اللّه و حوله و قوته از شر اعدا مصون و محروسم ان شاء اللّه تعالى . و چون آن حرز بسيار مشهور است و طولى دارد درين مقام مذكور نشد ؛ ان شاء اللّه هر كس كه بدان مواظبت نمايد
هامش
( 1 ) . ظاهرا عبارت بايد چنين باشد : ربيع گفت :
( 2 ) . از « غ » افتاده .