اللهمّ صلّ و سلّم على الامام السّادس
و درود و صلوات ده و سلام فرست بر ششم امام .
از اينجا شروع در صلواتست « بر حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام » . « 1 » بعد از پدر خود امام محمد باقر عليه السّلام امام شده و برادر بزرگ آن حضرت ، بعد از امام محمد باقر عليه السّلام دعوى امامت مىكرده و مردم را به متابعت خود دعوت مىنموده . يك روز امام جعفر در خانهء خود آتشى روشن كرده و كسى را فرستاده نزد برادر او را طلب نموده ؛ چون برادر آمده آن حضرت سخنى مىفرموده و بسيارى از اكابر شيعه حاضر بودهاند . آن حضرت برادر را نشانيده و خود برخاسته و در ميان آتش در رفته ، و ساعتى در آنجا نشسته و سخن فرموده و ارشاد و نصيحت كرده و اصلا آتش در او اثر نكرده و هيچ جامه و رخت او نسوخته ؛ چه جاى آنكه در بدن مبارك او اثر كند .
بعد از آن بيرون فرموده و با برادر گفته : برخيز و همچو من در آتش نشين ، اگر راست مىگوئى « كه وصى پدر خودى منصب امامت يافتهاى » « 2 » ! برادر چون حال ديده برخاسته و ردا بر زمين كشيده و بيرون رفته و بعد از آن ترك دعوى امامت كرده ؛
هامش
( 1 ) . از « غ » .
( 2 ) . از « غ » .