إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ
46 / 11 575
همانا او نيست از اهل تو
وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ ، وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ
24 / 12 575
( زليخا ) براستى اصرار و اهتمام ( به يوسف ) داشت و يوسف در رد و امتناع او و اگر برهان روشن حق نبود ( يوسف هم اهتمام به ميل طبيعى ميكرد )
( قالَ رَبِّ ) أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ
143 / 7 575
موسى عرض كرد كه خدايا خود را به من آشكار بنما كه تو را مشاهده كنم
قالَ لَنْ تَرانِي
143 / 7 575
خدا فرمود مرا تا ابد نخواهى ديد
وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا
و يقول
يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا
27 / 25 575
و روزى مردم ظالم پست دست حسرت را بدندان گزيده و گويند اى كاش من ( در دنيا ) با رسول حق راه دوستى و طاعت پيش مىگرفتم ، و اى بر من اى كاش كه فلان را دوست نمىگرفتم
لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي
28 / 25 576
كه رفاقت او از پيروى قرآن و رسول مرا محروم و گمراه ساخت .
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ
94 / 6 576
و براستى يكى يكى ( براى حساب ) پيش ما مىآئيد همچنانكه اول بار شما را آفريديم
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
8 / 102 576
آنگاه شما هرآينه پرسيده مىشويد در آن روز از نعمت ( ولايت و محبت ائمه اثنى عشر )
يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ
56 / 39 576
اى دريغا بر آنچه تقصير كردم در پهلوى خدا ( ى ناظر )
بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
86 / 11 576
آنچه باقى گذارده است خدا بهتر است براى شما اگر باشيد گروندگان
فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ
115 / 2 576
پس هركجا روى آوريد پس آنجا روى خداست
و
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
88 / 28 576
و هر چيزى نابود شدنى است مگر ذات او