أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
( فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ . . .
580 59 / 4
( اى گرويدهها ) فرمان بريد خدا و فرمان بريد رسول را و صاحبان امرتان را ( پس اگر خلاف كنيد شما در چيزى . . .
وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ
80 / 4 580
و اگر برگردانند آن را بسوى فرستاده و بسوى صاحبان امر از ايشان هرآينه دانند آنها كه استنباط مىكنند آن را از ايشان . . .
وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
7 / 3 581
و نمىداند تأويل او را مگر خدا و ثابتان در دانش
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
189 / 2 851
و درآييد به خانهها از درهايش
وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ
54 / 9 581
و هيچ مانعى از قبول نفقات ايشان نبود جز آنكه به خدا و رسولش كافر بودند
وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ
125 / 9 581
و مردند ايشان كافران
وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
56 / 5 581
و كسى كه ولى و فرمانفرماى او خدا و رسول و اهل ايماناند ( پيروز است ) كه تنها لشكر خدايند كه ايشان فاتح و غالب خواهند بود
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ
65 / 4 582
پس نه ، و به حق پروردگار تو نمىگردند تا حكم كنند در آنچه خلاف بود ميان ايشان
بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً
65 / 4 582
پس نيافتند در نفسهاى خود خوشنودى از آنچه حكم كردى و تسليم كنند تسليمكردنى را
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ
144 / 3 582
و نيست محمد مگر پيامبرى ، بتحقيق كه گذشته از پيش او فرستادگان پس اگر مرده بود يا كشته شده بود مىگشتيد بر پاشنههاى خود