پيش وى رو ، گو ، امير المؤمنين مىگويد : خلق در قيامت چه خورند و چه آشامند تا آنگه كه ميان ايشان حكم كنند . سالم بيامد و آنچه هشام گفته بود بازگفت ، باقر عليه السلام گفت : خلق را حشر كنند در جايى كه مثل قرص اسفيد در آنجا جوىها باشد روان ، از آن مىخورند و مىآشامند تا آن وقت كه از حساب فارغ شوند . هشام پنداشت كه ظفر يافت .
گفت : اللّه اكبر ، در آن روز كجا پرواى طعام و شراب باشد ايشان را از ترس و هول ! سالم بازآمد : و گفت : هشام چنين گفت . باقر عليه السلام گفت هول حساب سختتر از آتش دوزخ نخواهد بود ، چون اهل دوزخ در ميان آتش غافل نمىشوند از الكل و شرب كه گويند ،
« أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ »
اهل قيامت نيز از اكل و شرب غافل نباشند . هشام چون اين بشنيد خاموش شد .
روايت كند ابو الجارود كه باقر عليه السلام گفت : چه مىگويند در حق حسن و حسين ؟
گفتم : مىگويند ايشان نه پسران رسولاند ؟
گفت : شما به چه حجت مىگيريد با ايشان ؟
گفتم : به قول خداى عز و جل ، در حق عيسى عليه السلام ،
« وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ »
تا آنجا كه مىگويد :
« كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ »
عيسى را از ذريت ابراهيم كرد ، عليه - السلام ، و نيز حجت گرفتيم بقوله تعالى
« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ »
گفت ايشان چه گفتند ؟
گفتم : مىگويند فرزند دختراند اما نه از صلب باشند .
باقر گفت : يا ابى الجارود ، آيتى از قرآن به شما گويم كه ايشان ولد صلب رسولاند ، صلوات اللّه عليهم ، رد آن نتوانند كرد الا آنكه كافر بود
گفتم نفس من فداى تو باد ، كجاست اين آيت كه فرمودى ؟
گفت : آنجا كه خداى عز و جل مىگويد .
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ »
تا آنجا كه [ گ 177 ] ميگويد :
« وَ حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلابِكُمْ »
يعنى زنان و