است هر كه تبع وى شود نجات يابد .
و خداى جل جلاله انبياء را قبله [ خود ] ساخت و ايشان امر و نهى به لفظ صريح به خلق رسانند نه به تعريض ، و محمد صلى اللّه عليه و آله امر و نهى به خلق رسانيد چنان كه خداى فرموده بود ، هر كه اجابت كرد از جمله خلايق رستگار شد و نجات يافت ، و هر كه خلاف وى كرد هلاك شد ، و انبياء ما تقدم صلوات اللّه و سلامه عليهم خلق را به خدا مىخواندند اگر اجابت نمىكردند ايشان را وعيد مىكردند و مىترسانيدند به فرمان خداى و فرو آمدن صاعقه و عذاب از آسمان ، يا خسف ، يا مسخ ، يا زلزله ، يا باد و صاعقه ، از اصناف عذابها كه امت انبياء پيشين بدان هلاك شدهاند . و خداى تعالى را معلوم بود كه رسول و اوصياء وى صلوات اللّه عليهم طاقت آن دارند كه صبر كنند در محنتها و رنج كشيدن از كفار و مشركان و منافقان .
پس رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم به تعريض گفت : « من كنت مولاه فهذا على مولاه » و هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست ؛
و گفت : او از من بمنزلت هارون است از موسى ، الا آنكه بعد از من نبى نخواهد بود ، و از خلق و خوى و حكمت او نشايد بود كه سخنى گويد كه آن را معنى نباشد .
پس امت را لازم شد كه نبوت و اخوت هر دو در هارون و موسى موجود بودند و در آن كس كه رسول صلى اللّه عليه و آله او را به منزلت هارون كرد معدوماند لازم كه او را خليفه كرده باشد بر امت ، چنان كه موسى عليه السلام هارون را خليفه كرده باشد آنجا كه گفت :
« اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي »
خليفه من باش بر امت من ، و اگر بديشان گفتى تقليد امامت مكنيد الا به فلان شخص ؛ اگر او را امام ندانى عذاب به شما فرود آيد . اگر خلاف كردندى عذاب فرود آمدى و هلاك شدندى ،