آن واجب كرد ، پس زكات ، آنگه روزه ، دگر حج ، و بعد از آن غزا كردن ، و بعد از آن صدقات دادن و آنچه امثال آن باشد از تطوعات .
منافقان گفتند : چيزى ديگر بر ما واجب خواهد كرد يا نه ، تا نفس ما سكون گيرد ، دانيم كه چيزى نخواهد كرد .
آيت آمد كه :
« قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ »
يعنى شما را پند مىدهم و تخويف مىكنم به يكى ديگر و آن ولايت وصى .
بعد از آن آيت آمد :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
و خلاف نيست ميان امت كه در آن روز هيچ كس زكات نداد در ركوع جز از يك مرد اگر نام او در قرآن ياد كردى آن را از قرآن بينداختندى چنان كه چيزهاى ديگر از قرآن بينداختند :
و اين رمزها و امثال كه در قرآن ياد كرده است از بهر آن به رمز گفت تا منافقان جاهل معنى آن ندانند و آن را از قرآن نيندازند تا ولى معنى آن به تو و امثال تو تواند رسانيدن ، بعد از آن آيت فرستاد :
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً »
مىگويد « امروز دين شما كامل كردم . . .
و اين آيت روز غدير فرو آمد تا خلايق بدانند كه نصب امام و ولايت على از كمال دين است و نعمت بر شما تمام كردم يعنى به ولايت على و معرفت امام و راضى شدم از شما به دين اسلام ، هر كه امام زمان خود نداند نه بر اسلام ميرد ؛
و آنچه گفتى خداى رسول را رحمت عالميان خواند و من مىبينم كه اهل جمله ملتها [ گ 111 ] و كفار و منافقان تا اين غايت به كفر ايستادهاند و از آن برنمىگردند اگر رسول رحمت ايشان بودى ايمان آوردندى و از دوزخ نجات يافتندى ؛ بدان كه بدين رحمت آن مىخواهد كه آن راه راست