منافقان در زمان رسول صلى اللّه عليه و آله مىگفتند : « لا إله الا اللّه ، محمد رسول اللّه » به ظاهر اقرار مىكردند بدانچه آورده بود از شرايع دين و براهين نبوت ، و آنچه مىگفت در حق اوصياء و احكام كار ايشان ، و در اندرون كاره آن بودند ، و عزم كرده بودند كه چون توانند نقض آن كنند و بدان عمل نكنند ، و خداى تعالى آن را به رسول صلى اللّه عليه و آله روشن و ظاهر كرد :
« فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ
( محمدا و آل محمد ) « 1 »
فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً »
مىفرمايد كه مؤمن نباشد تا ترا حاكم كنند در خصومتى و خلافى كه ميان ايشان باشد ، پس در اندرون خود هيچ خلاف و انكار نيابند از آنچه تو حكم كرده باشى ، و تسليم كنند .
و مىگويد :
« وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ »
يعنى محمد رسول خداست و پيش ازو رسل گذشتند و اگر بميرد يا او را بكشند شما بازگرديد و مرتد شويد ؛
و مىفرمايد :
« لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ »
يعنى راه امم گذشته گيرند كه با اوصياء غدر كردند بعد از انبياء ، صلوات اللّه عليهم . و امثال اين در قرآن بسيارست و رسول صلوات اللّه و سلامه عليه مىدانست عاقبت كار ايشان و خداى تعالى معلوم وى كرده بود كه ايشان هلاك شوند وحى فرستاد به رسول صلى اللّه عليه و آله :
« فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ،
فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ »
و اما آنچه گفت :
« وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا »
بپرس از رسولان كه پيش از تو فرستاديم ، اين از معجزات رسول است ، صلى اللّه عليه و آله ، كه خداى تعالى به وى فرستاد ، و بدان حجت بر جملهء خلايق فرستاد از امم و رسل و غير ايشان ، او را مخصوص گردانيد به معراج و بر آسمان بردن ، در آن شب ، جمله انبيا ، جمع كرد تا رسول از ايشان سؤال كرد ، و معلوم شد كه ايشان را به چه فرستادند
هامش
( 1 ) داخل دو كمان در آيهء قرآن نيست