دوزخ بود . و بعضى امامان كفر و ضلالت باشند ايشان در قيامت حساب نكنند و التفات بديشان نكنند چنان كه او التفات به امر و نهى خداى تعالى نكرد و به دوزخ بود جاويد .
و از جمله سؤالاتى كه اين زنديق كرد . گفت : خداى تعالى مىفرمايد :
« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ »
و جايى ديگر مىفرمايد :
« اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها »
و در جايى [ 99 ] ديگر مىفرمايد :
« الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ »
و امثال اين اضافت يك بار فعل با خود مىكند و يك بار به ملك الموت و يك بار به ملائكه .
و جايى ديگر مىفرمايد :
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ »
و جايى ديگر مىفرمايد :
« وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى »
در آيت اول گفت : عمل صالح باطل نكند و در آيت دوم مىگويد :
« عمل صالح نافع نباشد الا بعد از راه راست .
و مىگويد : در جايى ديگر :
« وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا »
زنده چگونه سؤال از مرده كند پيش از بعثت و نشور ، و مىگويد :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا »
اين امانت چيست و اين انسان كدام است ، و صفت عزيز حكيم تلبيس كردن ما بود با بندكان .
و جايى ديگر اظهار زلات انبيا مىكند مثل :
« وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى »
و تكذيب نوح مىكند چون گفت :
« إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي
گفت :
« إِنَّهُ [ لَيْسَ ] مِنْ أَهْلِكَ »
و صفت ابراهيم مىكند به عبادت كوكب ، يك بار شمس ، و يك بار قمر و ، در حق يوسف مىگويد :
« وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ »
و سرزنش موسى كند چون گفت :
« أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ »
گفت :
« لَنْ تَرانِي »
تا آخر آيت .