به رسل آسمان .
و رسول صلى اللّه عليه و آله به جبرئيل گفت : خداى را ديدى ؟
جبرئيل گفت : خداى را نتوان ديد .
رسول گفت ؟ وحى از كجا فرا مىگيرى ؟ گفت : از اسرافيل .
گفت : اسرافيل از كجا فرا مىگيرد ؟ گفت ؟ از ملكى از بالاى وى از روحانيان .
گفت : ملك از كجا فرا مىگيرد ؟
گفت : خداى عز و جل در دل وى مىاندازد .
اين وحى است ، و كلام خداى تعالى نه يك نوع باشد : بعضى آن بود كه با رسل گفت ، و بعضى در دل ايشان انداخت ، و بعضى رسل به خواب ديدند ، و بعضى به وحى فرستاد ، و تنزيل هر چه آن را خوانند از وحى ، آن كلام خداى تعالى بود .
و آنچه مىفرمايد :
« كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ »
آن مىخواهد كه ايشان روز قيامت از رحمت خداى عز و جهل محجوب باشند ايشان را نصيب نبود . و قوله [ گ 98 ]
« هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ »
خبر مىدهد رسول صلى اللّه عليه و آله را از مشركان و منافقان كه اجابت امر خداى تعالى و رسول نمىكردند ، گفت انتظار آن مىكنند كه ملائكه بديشان آيند ، يعنى يا خداى با ايشان آيند يا عذاب بديشان فرستد ، چنان كه به قوم پيشين آمد .
اين خبر است كه اعلام رسول مىكند .
پس گفت ،
« يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ »
آن روز كه بعضى از عذاب خدا بيايد ايمان سود ندارد چون از پيش ايمان نياورده باشند ، و اين آيت برآمدن آفتاب بود از مغرب .