خود را به آواز آرد و هيچ از ايشان سخن نگويد الا به صواب و فرمان خداى ، چنان كه گفت :
« لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً »
انبيا و رسل گردآرند و سؤال كنند از ايشان از رسانيدن رسالت بخلق و آنچه ايشان را فرمودند ، گويند هر چه بما فرستادى به امت رسانيديم . از امت سؤال كنند امت انكار كنند . چنان كه خداى تعالى در قرآن مىفرمايد :
« فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ . »
امم گويند : « ما جاءنا من بشير و لا نذير » هيچ بشارتكننده و بيمكننده بما نيامد رسل و انبياء را به دروغ بازدهد . انبياء و رسل از رسول ما صلى اللّه عليه و آله گواهى طلبند . رسول ( ص ) گواهى دهد بر صدق انبياء و رسل و تكذيب امم ، به هر امتى از ايشان گويد :
« فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ »
گويد : بشير و نذير به شما آمد و خداى تعالى قادر است كه اعضاء شما به آواز آرد تا بر شما گواهى دهند به رسالت رسانيدن رسل و و از بهر خداى تعالى گفت :
« فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ ، وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ - شَهِيداً »
. پس ايشان نتوانند انكار كردن از بيم آنكه مهر بر دهان ايشان نهند و اعضاء را به آواز آرند تا گواهى دهند بر آنچه كرده باشند و بر منافقان گواهى دهد از اصحاب و امت به الحاد و عناد ايشان و شكستن عهد و تغيير سنت و ظلم بر اهل بيت وى كردن و از دين برگشتن و پى گرفتن امم ماضيه كه بر انبياء ظلم و خيانت كردند ، چون انكار نيارند كرد و عذرى نباشد جمله گويند :
« رَبَّنا غَلَبَتْ - عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ . »
گويند پروردگارا شقاوت بر ما غلبه كرد ، گم راه شديم . دگر بار در موضعى ديگر جمع شوند كه آن مقام محمد است ، صلى اللّه عليه و آله ، مقام محمود . خداى عز و جل به رسول ثنا گويد و ستايش كند به صفتى كه هيچ كس را از عالميان مثل آن ثنا نگفته باشد پس ملائكه بر او ثنا گويند چنان كه هيچ ملك نماند كه ثناء او نگفته باشد . پس انبياء و رسل ثناء وى گويند ، دگر صديقان و شهدا ، پس صالحان و جملهء مؤمنان و مؤمنات [ گ 97 ] و اهل سماوات و اهل ارضين ، ازين جهت خداى تعالى گفت :
« عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ -