باشد . و هر كه خلاف فعل ايشان كند و كاره بود افعالشان را خلاف حق كرده باشند و عناد جماعت مسلمانان كرده بود ، او را بكشيد كه صلاح امت در آن باشد ، كه رسول صلى اللّه عليه و آله مىفرمايد : اجتماع [ امت ] رحمت است و امت من بر ضلالت جمع نشوند ، و مسلمانان بر يكديگر چون يك دستاند ، و از جماعت مسلمانان بيرون نشود الا آنكه معاند مسلمانان بود ، و خدا و رسول خون او مباح كردهاند . و كتب سعيد بن العاص به اتفاق جماعتى كه نامشان درين صحيفه ياد خواهم كرد . ده محرم سال بر يازده از هجرت ، و الحمد للّه رب العالمين و صلى اللّه على محمد و آله .
پس اين صحيفه به ابو عبيدة بن الجراح دادند و فرمودند كه به كعبه فرستد و آنجا دفن كند ، بفرستاد ، و آنجا دفن كرد تا زمان عمر آنجا مدفون بود .
پس عمر از آنجا بيرون آورد ، و اين آن صحيفه است كه امير المؤمنين عليه السلام بيامد . چون عمر بمرد او را ديد جامه برش پوشيده ، گفت مىخواهم كه با خداى رسم به صحيفه اين مسجى . پس برفت چون از آن فارغ شدند ، نزد رسول صلى اللّه عليه و آله آمدند ، در مجلس بنشستند . رسول صلى اللّه عليه و آله نظر به ابو عبيده كرد ، گفت : بخ ! بخ ! اى ابو عبيده ، كيست مثل تو بامداد كردى ، امين اين امتى ؛ پس اين آيه برخواند :
« فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا ، فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ »
آنگه برخواند :
« يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ »
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : ابا كردند جماعتى در امت من كه نه كم از مشركان قريشاند ، تعريض به ايشان مىكرد كه صحيفه نوشته بودند در جاهليت و در كعبه بياويخته و اگر نه كى بودى كه خداى تعالى مرا فرمود كه اعراض كنم از ايشان « لامر هو بالغه » گردن ايشان بزدمى . حذيفه گفت : به خدا كه آن قوم را ديدم چون رسول صلى اللّه عليه و آله اين مقالت بگفت لرزه