مسلمانان افكند تا اختيار كنند آن را كه بر وثوق دارند و به رأى و نصيحت او ، و مسلمانان را بر رسول
« أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ » *
، و او هيچ كس را خليفه نكرد بر خلق تا نه اقامت جارى باشد در يك خاندان و ميراث ايشان باشد غير جملهء مسلمانان و نه دوله بود ميان توانگران و تا نگويد آنكه او را خليفه كرده باشد اين از آن من و عقب من است تا روز قيامت .
و آنچه بر مسلمانان واجب بود نزد موت هر خليفه ، بايد كه اهل رأى و صلاح و خير مشورت كنند در كار خود آن را كه مستحق آن شناسند او را امير كنند و خليفت باشد و قيم بر ايشان ، و خافى نباشد بر اهل هر زمانه ، كسى را كه اهل خلافت باشند .
و اگر كسى دعوى كند از امت كه رسول صلى اللّه عليه و آله كسى را خليفه كرد معروف به اسم و نسب ، قول او باطل باشد ، و خلاف آنكه معروف است نزد اصحاب رسول و خلافت جماعت و جملهء مسلمانان كرده باشد .
و اگر كسى دعوى كند كه خلافت رسول وراثت است و از رسول ميراث گيرند محال و باطل گفته باشد . از بهر آنكه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت :
از انبيا ميراث نگيرند و آنچه ما رها كنيم صدقه باشد .
و اگر كسى دعوى كند كه خلافت را نشايد الا يك شخص معين از ميان جملهء ، مسلمانان و امامت از آن وى است زيرا كه خلافت پيرو نبوت است دروغ گفته باشد ، از بهر آنكه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : « ان مثل اصحابى [ گ 624 پ ] كالنجوم بايهم اقتديتم ، اهتديتم » يعنى اصحاب من همچون ستارگاناند به هر كدام كه اقتدا كنيد راه يابيد .
و اگر كسى دعوى كند كه او مستحق خلافت است از آن كه خويش رسول است نه راست بود ، خداى تعالى مىفرمايد
« إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ »
گرامىترين شما نزد خدا پرهيزكارتر است . هر كه اقرار كند و راضى شود بدانچه اصحاب محمد بر آن جمع شدند و آن را حق داند بر راه راست بود و عمل به صواب كرده