باب بيستم در ذكر صحيفه كه رسول ( ص ) در خطبهء غدير فرموده
كه ايشان اصحاب صحيفهاند يعنى اين قوم كه اول نقض عهد كردهاند .
روايت كردهاند كه چون حذيفه سخن به آخر رسانيد ، جوان انصارى گفت : خبر ده مرا كه در آن صحيفه چه نوشته بودند آن قوم ؟ حذيفه گفت :
اسماء بنت عميس ، زن ابو بكر مرا خبر داد ، گفتند : قوم جمله در منزل ابو بكر جمع شدند و مشورت كردند و اسماء مىشنيد ، تا اتفاق بر آن افتاد كه سعيد بن العاص را بفرمود كه صحيفه نويسد پس به اتفاق ايشان بنوشت :
« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم .
اين عهديست كه جماعتى از اصحاب رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم بر آن اتفاق كردند از مهاجر و انصار ايشان . خداى تعالى در كتاب بر زبان رسول مدح ايشان كرد ، اتفاق كردند جمله ، بعد از آن كه عهد كردند در رأى ، و مشورت كردند در كار خود ، اين صحيفه بنوشتند ، از نظرى كه ايشان را به اسلام و اهل اسلام بود از بهر بقيت ايام و دهور تا بديشان اقتداء مسلمانان كه بعد از ايشان باشند . اما بعد ، خداى تعالى به كرم و منت خود محمد را به رسالت فرستاد به كافهء خلايق ، به دينى كه او خواست از بهر بندگان و بدادند آنكه خواست او ، ادا كرد آنچه فرمود و واجب كرد برو ، تا چون دين كامل كرد و سنن محكم و بيان فرايض كرد ، خدا برگزيد او را آنچه نزد خداست و او را به جوار خود برد مكرم ، بىآنكه او خليفه گماشت از بعد خود و اختيار با