جادهء راست و ايشان را به طاعت به بهشت رساند .
عسكرى عليه السلام گفت : قومى از يهود نزد رسول صلى اللّه عليه و آله آمدند ، گفتند : اى محمد ، قبلهء بيت المقدس چهارده سال و زيادت نماز بدان كردى و اين ساعت ترك كردى ؛ حقى بود آنچه كردى اين ساعت به باطل شدى . زيرا كه آنچه خلاف حق بود باطل شد يا باطلى بود كه چهارده سال بر آن مقيم بودى . و ايمن نتوان بود از آنكه اين ساعت هم بر باطل باشى .
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : آن حق بود و اين حق است . خداى تعالى مىفرمايد :
« قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ »
چون صلاح بنده در آن باشد كه استقبال مشرق كند بدان فرمايد و چون صلاح در استقبال مغرب بود آن فرمايد البته و اگر صلاح در غير اينها باشد فرمايد ، انكار تدبير خداى تعالى نشايد كرد و قصد او به مصالح بندگان .
پس رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : شما ترك عمل كرديد دوشنبه و در روزگار ديگر عمل كردند در سبت و غير سبت . ديگر بار در سبت رها كرديد پس آن ترك از حق به باطل يا از حق به حق آنچه خواهيد بگوئيد كه جواب محمد است شما را . گفتند : ترك عمل در سبت حق است . و عمل بعد از سبت حق است .
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : همچنين قبلهء بيت المقدس در وقت خود حق بود و قبلهء كعبه در وقت خود حق است .
گفتند : اى محمد ، بدا پيدا آمده خداى ترا در آنچه فرموده بود به زعم تو از نماز بيت المقدس تا نقل كرد با كعبه .
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : او را بدا نباشد كه او عالم است به عواقب امور و قادر است بر مصالح خلق غلط برو روا نباشد تا استدراك كند و رأى حادث شود به خلاف آن اول ، تعالى عن ذلك ، و او را مانعى نباشد كه از مرادش منع كند . و بدا كسى را باشد كه اين صفت دارد و خداى تعالى منزه