باب شانزدهم در حجت گرفتن رسول ( ص ) در جواز نسخ شرايع و غير آن
ابو محمد الحسن العسكرى - عليه السلام گفت : چون رسول صلى اللّه عليه و آله به مكه بود خداى تعالى او را فرموده بود كه روى به بيت المقدس كند در نماز و كعبه ميان او و بيت المقدس بودى چون توانستى ، و چون نتوانستى روى به بيت المقدس كردى چنان كه بودى سيزده سال در مكه اين مىكرد . چون به مدينه آمد و مأمور بود به استقبال بيت المقدس از كعبه انحراف مىكرد ؛ شانزده يا هفده ماه ، جهال يهود مىگفتند نمىداند كه چگونه نماز كند روى بقبلهء ما كرده است و نماز به شرع ما مىكند . سخن ايشان بر رسول سخت بود چون بشنيد نمىخواست كه نماز به بيت المقدس كند . و كعبه مىخواست جبرئيل عليه السلام آمد .
رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : اگر خداى تعالى دستورى دادى روى به كعبه كرديم كه از يهود مىرنجيم از سخنى كه در حق قبله مىگويند . جبرئيل عليه السلام گفت : از خداى بخواه تا كعبه قبلهء تو كند كه او ترا رد نكند از آنچه طلب كنى و نااميد نگرداند . چون دعا تمام كرد جبرئيل [ گ 609 پ ] برفت پس در حال بازآمد . گفت : بخوان ، اى محمد ،
« قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ . . . »
تا آخر آيه . پس يهود گفتند :
« ما وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كانُوا عَلَيْها »
چه بگردانيد ايشان را جواب مىدهد به احسن وجه :
« قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ »
او مالك آن است . و تحويل قبله به كعبه همچو تحويل اوست به جانب ديگر ،
يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
راه نمايد هركرا خواهد به