سخنى محال گفته است ، چه پيغمبر فرمود : ما گروه پيغمبران چيزى به ميراث نمىگذاريم و آنچه از ما بماند حكم صدقه و فيء مسلمين دارد . و اگر كسى گويد : خلافت خاص يك مرد است از همه مردم و از بهر ديگرى روا نيست ، چه خلافت تالى نبوت است سخن به كذب كرده است ، چه پيغمبر فرمود : اصحاب من منزلت ستارگان دارند به هر يك از ايشان اقتدا كنيد هدايت يابيد . و اگر كس گويد : منصب خلافت به قربت و قرابت رسول خداست و تا قيامت اين منصب خاص خاندان اوست نه چنين است نه خاص اوست و نه خاص فرزندان او هرچند با رسول خداى خويشاوند و نزديك باشد . چه خداوند مىفرمايد :
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ .
« 1 » يعنى : گرامىترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شماست .
و رسول خداى فرمود : ذمّت و امان مسلمان يكى است سعى مىكند در امان ايشان پستترين ايشان و همه مانند يكدستند بر هر كه غير ايشان است . پس هركه به كتاب خدا و سنّت رسول ايمان دارد طريق صواب گرفته است و هركس كردار مسلمانان را مكروه دارد در نصب خليفه مخالفت با حق كرده است ، و مفارقت از مسلمانان نموده ، در قتل او سرعت كنيد كه موجب صلاح امّت است . و پيغمبر فرمود : هركه بيايد در مجمع امّت من و ايشان را پراكنده كند او را به قتل رسانيد ، و هركه تنها شود از امّت من او را بكشيد ، چه اجتماع رحمت است و پراكندگى عذاب و امّت من هرگز بر ضلالت جمع نشوند ؛ همانا مسلمانان منزلت يك دست دارند بر بيگانگان و از ايشان جدا نشود ، مگر دشمن ايشان و دوست دشمنان ايشان و خون چنين كس را خدا و رسول هدر ساخته است .
و نوشت اين نامه را سعيد بن عاص به اتفاق گروهى كه نام ايشان در آخر اين صحيفه نوشته مىشود در ماه محرم در سال دهم هجرت .
مع القصه چون اين صحيفه به پاى رفت آن را به ابو عبيدة بن الجرّاح كه امين
هامش
( 1 ) . سورهء حجرات ، آيه 13 .