ترجمهء صحيفه مشئومه
معنى اين صحيفه مشئومه به پارسى چنين باشد مىگويد :
بر آنچه اتفاق كردند بزرگان امّت از مهاجر و انصار كه خداوند مدح كرده است ايشان را به زبان پيغمبر در كتاب خود از پس آنكه با يكديگر مشاورت كردند ، پس همداستان شدند و اين صحيفه را بنگاشتند از بهر آنكه مسلمانان تا قيامت بدان كار كنند .
همانا خداوند به كرم خود محمّد را به رسالت فرستاد تا دين ستوده او را گسترده كند ، و محمّد ابلاغ كرد و فرمان داد كه در تمامت آن احكام استوار باشيم و فرائض و سنن را در دين نمودار كرد ؛ پس خداوندش به سوى خود قبض فرمود بىآنكه كسى را بعد از خود خليفه گردانيده باشد و اختيار خلافت را به سوى امّت گذاشت تا كسى را اختيار كنند كه اعتماد داشته باشند ، و به حصافت عقل و رزانت رأى او مطمئن باشند و لازم است كه مسلمانان به رسول خداى تأسّى كنند چنان كه خداى فرمايد :
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ .
« 1 »
همانا رسول خداى كسى را به خليفتى تقرير نداد تا اين خلافت به ميراث در يك خانه مقرّر نشود ؛ و ديگر مسلمانان بىبهره نمانند ، و توانگران اين دولت خلافت را در ميان خود دست به دست نگردانند و كسى نگويد اين امر تا قيامت خاص فرزندان من است . و بر مسلمانان است كه بعد از مردن خليفه صاحبان رأى و صلاح انجمن شوند و كار به شورى افكنند و هر كرا لايق دانند به منصب خلافت اختيار كنند . و اگر كسى گويد : رسول خدا مرا به خلافت برداشته سخن باطل گفته است و با مسلمانان مخالفت كرده است . و اگر كس گويد : خلافت به ميراث مىباشد يا از پيغمبر كس ميراث مىبرد ،
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب ، آيه 21 .