گويند : رسول خداى بيمارى را عيادت كرد و او را مرض زحمت مىداد فرمود :
چرا در حق خويش دعاى خير نمىكنى ؟ عرض كرد كه : از خداى چنين مىخواهم كه عقاب آن جهانى را در اين جهانم بخشاند كه بر آتش دوزخ صبر نتوانم كرد .
پيغمبر فرمود چرا نمىگوئى ؟ الّلهمّ
رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ .
« 1 » چون اين دعا كرد شفا يافت .
و نيز مىفرمايد : ياد كنيد خداى را در روزهاى شمرده كه عبارت از ايام تشريق است و آن روز يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذى الحجّه است . و نيز مىفرمايد : روا باشد كه دو روز از ايام تشريق را بعد از اداى جمرات سهگانه در منى متوقف باشند ، و همچنان روا باشد كه تمام سه روز ايّام تشريق را در منى بمانند و روز سيم رمى جمرات سهگانه كنند ، و اين حكم از بهر آن است كه جماعتى از عرب را گمان مىرفت كه وقوف دو روزه در منى عصيانى است و بعضى توقف سه روزه را گناهى مىپنداشتند .
مع القصه رسول خداى از يكشنبه تا پنجشنبه كه هشتم ذيحجه بود چهار روز در مكه اقامت فرمود ؛ روز پنجشنبه وقت زوال شمس بر حسب فرمان مردمان غسل كردند و در ركاب رسول خداى راه منى گرفتند ، و فرمان كرد تا هركه محل شده احرام به حج بست و پيغمبر در آن روز نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را در منى بگزاشت و همچنان شب را به پاى برد و نماز صبح را ادا كرد ؛ و چون آفتاب سر بر زد راه عرفات پيش گرفت و در خيمهاى كه از بهر او در نمره « 2 » عرفات افراشته بودند فرود شد و ببود تا آفتاب از فراز سر طريق نشيب گرفت ، اين وقت غسل كرد و با قريش و ديگر مردم به عرفات درآمد و اين خطبه مباركه را در عرفات بر مردم قرائت فرمود :
الحمد للّه نحمده و نستعينه و نستغفره و نتوب اليه و نعوذ باللّه من شرور أنفسنا و سيّئات أعمالنا من يهدى اللّه فلا مضلّ له و من يضلل اللّه فلا هادى له ، و أشهد أن لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله ، أوصيكم عباد اللّه بتقوى اللّه و أحثّكم على
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيه 201 .
( 2 ) . ناحيهاى بود در عرفه از بنى نمر كه منزل پيغمبر خدا بوده .