عويمر گفت : و اللّه لقد رايته فى بطنها . سوگند با خداى كه شريك را بر شكم او ديدم .
اين وقت خداوند آيت لعان فرستاد : قال اللّه تعالى :
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبِينَ ، وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكاذِبِينَ ، وَ الْخامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ .
« 1 » مىفرمايد : آنان كه زنان خود را رمى مىكنند و به زنا نسبت مىدهند ، و گواهى بر اين سخن ندارند واجب است بر هر يك از ايشان كه چهار گواهى دهند به خدا ، يعنى در قذف زن خود به زنا سخن به صدق كند و هر گواهى كه مؤكد به سوگند است به جاى شاهدى است ، و در كرّت پنجم لعنت خداى را بر خود فرود آرد كه در قذف زن سخن به كذب نكرده است ، و نيز از آن زن حكم حد برخيزد ، اگر چهار كرّت به خداى گواهى دهد كه شوهر او از دروغگويان است ، و در كرّت پنجم غضب خداى را بر خود فرود آرد ، اگر شوهر او در قذف او سخن به صدق كرده است .
مع القصه چون آيات لعان بيامد رسول خداى فرمود : اكنون ملاعنه كنيد ، گفتند :
بفرماى تا چگونه صيغهء لعان جارى كنيم . پس پيغمبر ايشان را رو به قبله بداشت و به روايتى عويمر را بر منبر صعود داد و بر حسب فرمان بدين گونه سخن كرد . نخست گفت : اشهد انّ خولة زانية و انّى لمن الصّادقين . و در ثانى گفت : اشهد باللّه انّى رايت شريكا على بطنها و انّى لمن الصّادقين ؛ و در كرّت سوم گفت : اشهد انّها حبلى من غيرى و انّى لمن الصّادقين . و در كرّت چهارم گفت : اشهد باللّه انّى ما قربتها منذ اربعة اشهر و انّى لمن الصّادقين .
چون سخن بدينجا رسيد ، پيغمبر فرمود : اى عويمر از خداى بترس و دانسته باش كه عذاب آخرت از دنيا صعبتر و سختتر است ، اگر در اين قذف يقين نيستى طريق توبت گير و حد مخلوق را با عقاب خالق به چيزى شمار مكن ؛ چون سخن پنجم بگوئى لعنت خداوند بر تو واجب آيد . گفت : سوگند با خداى كه سخن به راستى كردهام و خداوند مرا بر اين سخن عذاب نكند . پيغمبر فرمود : اشارت به نفس خويش كن و بگوى . پس در كرّت پنجم گفت : لعنة اللّه على عويمر يعنى نفسه
هامش
( 1 ) . سورهء نور ، آيه 6 - 9 .