سلكان بن سلامه با سلمة بن سلامه ، مرارة بن ربيع را اين مژده برسانيد و سعد بن زيد ، هلال بن اميّه را خرسند ساخت . اين حديث مبارك در حق ايشان روايت كردهاند : ثلث من كنّ فيه وجد بهنّ حلاوة الايمان من كان اللّه و رسوله أحبّ اليه ممّا سواهما و من أحبّ عبدا لا يحبّه الّا للّه و من يكره أن يعود فى الكفر قدّس سره كما يكره أن يلقى فى النّار .
مع القصه هلال در ميان قبيله بنى واقف بود چون اين مژده بشنيد به سجده رفت ، و چندان بگريست كه حاضران گمان نمىبردند كه ديگر سر از سجده بردارد ، و كعب جامههاى خود را به مژدگانى داد و جامه به مستعار بگرفت و در بر راست كرده آهنگ حضرت رسول نمود ، اصحاب او را پذيره كردند ، خاصّه طلحة بن عبيد اللّه برخاست و او را ترحيب گفت و مصافحه نمود ، چه طلحه از مهاجرين با زبير بن العوام عقد اخوت داشت ، و از اين سوى زبير از انصار با كعب برادرى استوار نمود پس طلحه را با كعب از عقد اخوت ارتباطى بود .
بالجمله كعب به مسجد درآمد و بر روى پيغمبر سلام داد و چهرهء آن حضرت را از شادى چون فلقه قمر « 1 » يافت ، چه هرگاه رسول خداى شاد خاطر شدى چهره مباركش مانند مهر درخشنده آمدى . پس كعب را فرمود : ابشر بخير يوم طلع عليك شرفه مذ ولدتك أمّك . بشارت باد ترا اى كعب ، امروز چنانى كه از مادر زاده باشى .
كعب عرض كرد : امن عند اللّه ام من عندك . پيغمبر فرمود : اين بشارت از نزد خداى خاص تو آمد . كعب گفت : بدين شكرانه اموال خود را به تمامت صدقه كنم . فرمود :
بعضى را براى خويش بدار كه نيكوتر است ، عرض كرد كه : از خير براى خود ذخيره مىگزارم و به روايتى عرض كرد : نيمى را بدهم . فرمود : يك ثلث مال را صدقه كن ، و اين آيت بعد از قبول توبت ايشان آمد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
« 2 » يعنى : اى مؤمنان بترسيد از خداى و سخن به صدق كنيد . ابن عباس گويد : و كونوا مع علىّ و أصحابه . يعنى : پيروى على بن أبي طالب و متابعين او كنيد . و جابر از ابى جعفر عليه السّلام حديث كند كه : كونوا مع آل محمّد . و حافظ ابو نعيم كه يك تن از علماى اهل سنّت و جماعت است روايت كند كه : اين آيت در شأن على عليه السّلام فرود شده و
هامش
( 1 ) . فلقة : پارهاى از چيزى . يك نيمه . فلقه قمر : ماه پاره
( 2 ) . سورهء توبه ، آيه 119 .