اين منافقين از براى كفر و ضرار مسلمين و پراكنده ساختن معتكفان و خادمان مسجد قبا بنيان مسجدى كردند ، و انتظار ابو عامر راهب را كه با خدا و رسول خصمى كرد مىبرند ، و از در كذب سوگند ياد مىكنند كه در بنيان اين مسجد همه نيكوئى خواستهايم ، اى محمّد در آنجا قيام مكن . آنگاه مىفرمايد : از نخست روز قواعد مسجد قبا بر پرهيزكارى بود ، پس سزاوارتر است كه در آنجا قيام فرمائى و مردمى كه در قبا به قيام و قعودند از هر آلودگى پاك و مطهرند .
أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ
مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ لا يَزالُ
بُنْيانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا ريبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ .
« 1 » مىفرمايد : آيا آن كس كه بنيان خويش را بر پارسائى و رضاى خداوند نهاد نيكوتر است ؟ يا نادانى كه قواعد كار بر گذرگاه سيل بست ، همانا اين بانى و اين بنا در آتش دوزخ درافتد ، پيوسته اين بنا كه از در شك و ريب كردند ، در دلهاى ايشان آتش حسرت و نفاق خواهد افروخت ، مگر آنكه دلهاى ايشان در آتش جهنم پاره پاره و ناچيز گردد .
آتش زدن به مسجد ضرار به فرمان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله
چون اين آيات مبارك برسيد ، رسول خداى مالك بن دخشم را از بنى عبد بن عوف و عاصم بن عوف السّجلانى « 2 » و معن بن عدى را ، و به روايتى عامر بن عدى را ، فرمود : مسجدى را كه مردم ظالم بنيان كردهاند برويد و بكنيد و بسوزيد . ايشان راه پيش داشتند و در عرض راه به ميان بنى سالم بن عوف كه محلت مالك بن دخشم بود برسيدند ، مالك ، معن را بگذاشت و به خانهء خويش شد و شاخ خرمائى را
هامش
- مىكنند كه جز نيكى نظرى نداشتند ، خدا شاهد است كه دروغ مىگويند ، هرگز در آن مسجد قدم مگذار ، مسجدى كه از اول بر پايه تقوا بنا شده است سزاوار است در آن قيام كنى .
در آنجا مردانى هستند كه دوست دارند پاكيزه باشند زيرا خدا پاكيزگان را دوست دارد .
( 1 ) . سورهء توبه ، آيه 109 و 110 .
( 2 ) . واقدى : عاصم بن عدى عجلانى ( مغازى ، 3 / 796 )