پيادگان بىبضاعت باشيد و خواه سواران با ثروت ؛ و جان و مال را در كار جهاد وقعى نگذاريد كه سود شما در فرمانپذيرى و جهد در جهاد است .
ما كانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لا نَصَبٌ وَ لا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَ لا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ .
« 1 » مىفرمايد : روا نيست مردم مدينه را و عربى كه در پيرامون مدينه نشيمن دارند در ملازمت پيغمبر طريق جهاد نسپرند ، از بهر آنكه از حضرت رسول ايشان را آسيبى نرسد و جوعان و عطشان نشوند ، و زيانى از دشمن نبينند الّا آنكه خداوند به پاداش كردار نيكو مزد نيكوكاران عطا فرمايد .
[ تقديم نمودن صحابه اموال خود را به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ]
مع القصه چون پيغمبر لختى به تحريض جهاد سخن كرد در مردم مدينه جنبش باديد گشت ، لاجرم عثمان بن عفان كه اين وقت دويست ( 200 ) شتر و دويست ( 200 ) اوقيه سيم از بهر تجارت شام به ساز كرده بود به تمامت به حضرت رسول آورد ، و براى تجهيز لشكر پيش داشت . پيغمبر فرمود : لا يضرّ عثمان ما عمل بعد هذا .
و به روايتى سيصد ( 300 ) شتر با ساز و برگ و هزار ( 1000 ) مثقال زر سرخ حاضر كرد و پيغمبر فرمود : الّلهمّ ارض عن عثمان فانّى عنه راض . و نيز گفتهاند : از سى هزار ( 30000 ) تن لشكر كه سفر تبوك كرد دو بهره را عثمان تجهيز كرد ، و علماى عامه از بهر او چنين حديث كنند كه پيغمبر فرمود : من جهّز جيش العسرة فله الجنّة فجهّزها عثمان .
عمر بن الخطاب گويد كه : من با خود انديشيدم كه امروز بر أبو بكر سبق گيرم و يك نيمه مال خود را به حضرت رسول بردم تا كار لشكر بسازد . فرمود : يا بن الخطّاب
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيهء 120 .