اول : هند بنت عتبه كه زوجهء ابو سفيان بود و خصمى او با رسول خدا و انگيختن وحشى را به قتل حمزهء سيد الشهداء در غزوهء احد مرقوم شد .
بعد از فتح مكه آن هنگام كه زنان با رسول خدا بيعت مىكردند نقابى از چهره آويخته در ميان نسوان كلمه بگفت ، آنگاه نقاب از روى بركشيد و گفت : منم هند .
پيغمبر فرمود : چون مسلمان آمدى خوش آمدى ، عرض كرد : سوگند با خداى از اين بيش اهل هيچ خيمهاى را در روى زمين از خيمهء تو دشمنتر نداشتم و اينك هيچ اهلى را از اهل خيمهء تو دوستتر ندارم . پيغمبر فرمود : اين معنى به زيادت خواهد بود . پس عرض كرد كه : مىخواهم در بيعت دست به دست تو رسانم . فرمود : من با زنان مصافحه نكنم . و اين اصح است از آنكه گويند جامهاى بر دست نهاد تا زنان بر فراز آن جامه دست او مس كنند ، يا آنكه قدحى آب آوردند و پيغمبر دست بر آن آب فروبرد و بعد از آن دستهاى خود را فرو دادند .
بالجمله هند به سراى خود بازشد و هر بت كه در سراى داشت خرد و در هم شكست و گفت : ما از شما مغرور بوديم و چندين طريق جهل سپرديم . آنگاه بزغالهاى به رسم هديه به حضرت رسول فرستاد و پيام داد كه امسال گوسفندان ما اندكاند و كم بار گيرند . پيغمبر دعا كرد تا گوسفندان او بسيار شد . هند گفت : هذا من بركة رسول اللّه .
دويم : قريبه .
سيم : فرنتى « 1 » ايشان كنيزكان عبد اللّه بن خطل بودند ، و اشعار او را كه در هجاى پيغمبر آورده بود به رود و بربط مىنواختند ، و قريش بدان شاد مىشدند ؛ بعد از فتح مكه قريبه مقول گشت و فرنتى « 2 » بگريخت . پس از چندگاه رسول خدايش امان داد و او حاضر شده مسلمانى گرفت و تا زمان عثمان ببود .
چهارم : ارنب مولاة ابن حنظله كه شرح حالش مرقوم شد . او نيز بعد از فتح مكه مقتول گشت .
پنجم : ساره مولاة ابى عمرو بن صيفى بن هشام . و او مكتوب حاطب بن ابى بلتعه
هامش
( 1 ) . واقدى گويد : دو كنيز خوانندهء ابى خطل كه نامشان قرينا و قريبه بود ؛ و هم گفتهاند كه نام اين دو كنيز فرتنا و ارنبه بوده است . ( مغازى ، 2 / 631 ) .
( 2 ) . زن بدكاره را گويند ( س ) .