نماز همىگزاشت ، سر به سجده فرونهاد . اين وقت چشم اوس بر اطراف سرين و ترجرج لحم او افتاد ، بىتوانى قلبش را هيجانى گرفت . ببود تا خوله از نماز به كنار آمد ، پس خواستش تا به كنار آيد . خوله سر در نياورد و آن خفت « 1 » فطرى كه در اوس بود ، غضبش را جنبش داد و گفت : انت علىّ كظهر امّى و اين ظهار در جاهليت حكم طلاق داشت و امكان بازگشت نبود . چون ساعتى بگذشت و خشم اوس بشكست ، از كرده پشيمان شد و با خوله گفت : گمان نكنم كه در طريقت اسلام تو بر من حرام باشى .
خوله گفت : چنين مگوى ، ما چه دانيم ، هماكنون به حضرت رسول خداى حاضر شو و كشف حال فرماى . اوس گفت : من از اين سؤال شرم دارم . خوله گفت :
تو بجاى باش تا من بروم و بازپرس كنم .
پس خوله به حضرت رسول آمد ، وقتى برسيد كه عايشه سر مبارك پيغمبر را شسته ، شانه مىزد . گفت : يا رسول اللّه من جوان و با مالى فراوان بودم و خواستاران بسيار داشتم ، اوس مرا بگرفت و مال مرا بخورد و شباب مرا به شيب « 2 » آورد و فرزندان آوردم ، اينك با من ظهار كرد ، در اين كار حكومتى فرماى . آن حضرت فرمود : ظهار در جاهليت طلاق است و در شريعت من هنوز حكمى فرود نشده .
خوله گفت : يا رسول اللّه كار من مشكل افتاده و همى جزع كرد و مسكنت خويش بازنمود و همان جواب شنود . گفت : من از او كودكان دارم كه اگر به دو گذارم در پاى پست شوند و اگر خويش بدارم گرسنه مانند .
پس به سجده در رفت و گفت : اللّهمّ انّى أشكو اليك وحدتى و وحشتى و فراق زوجى و وجدى به هنوز اين مناجات به پاى نبرده بود كه اثر وحى در جبين مبارك پيغمبر پديد شد و جبرئيل اين آيت بياورد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ فِي زَوْجِها وَ تَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ
« 3 » خلاصهء معنى به پارسى چنان است مىفرمايد : خداوند مجادلت و محاورت خوله را از بهر شوهرش با تو بشنيد ، شكايت و ضراعت او را بدانست ، اين مردم كه از بهر طلاق زنان خويش را مادران خود خوانند و ظهار كنند سخن به كذب
هامش
( 1 ) . خفت : سبكسرى
( 2 ) . شيب : پيرى
( 3 ) . سورهء مجادله ، آيه 1 و 2 .