پس چون پيغمبر نماز صبح را بيرون شد « 1 » او را از ستون باز كرد و فرمود : خداى چنان توبه ترا قبول كرد كه گويا از مادر متولد شدهاى . عرض كرد : آيا همهء مال خود را تصدق كنم ؟ فرمود : نى . گفت : دو ثلث ؟ فرمود : نى . گفت : يك ثلث ؟ فرمود : بلى پس اين آيت فرود شد :
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ .
« 2 » مىفرمايد : آنان كه به گناه خويش اعتراف دارند و كردار نيك را با بد درآميختند شايد كه خداوند توبت ايشان را بپذيرد و بر ايشان نگيرد . اى محمّد از اموال ايشان پارهاى از بهر صدقه مأخوذ دار تا ايشان را از آلايش پاكيزه فرمائى و دعا كن بر اين جماعت كه دعاى تو مايه آرامش است و خدا دانا و شنواست ، آيا ندانستهاند كه خداوند پذيراى توبت و انابت است و صدقات و مبرات را از بندگان مقبول مىدارد .
اكنون بر سر داستان رويم .
چون جهودان بنى قريظه از ابو لبابه تهديد قتل يافتند سخت بترسيدند و در ببستند . يك روز على عليه السّلام برنشست و فرمود : من امروز مانند حمزه شهيد شوم يا اين حصار را بگشايم و به جانب حصار حمله افكند . جهودان را از صولت آن حضرت ، هول و هربى تمام بگرفت . نباش بن قيس را به حضرت رسول فرستادند و گفتند : ما به حكومت سعد بن معاذ فرود آئيم و از محاصره سخت به تنگ بودند .
در اين وقت اشراف قبيلهء اوس در حضرت پيغمبر انبوه شدند و عرض كردند :
يهود بنى قينقاع را به مردم خزرج بخشيدى ، روا باشد كه بنى قريظه را به ما بخشى .
رسول خداى فرمود : هيچ رضا هستيد كه از ميان شما مردى اختيار كنم و او را حكم سازم و بدانچه در ميان ايشان حكومت كند بپردازم ؟ گفتند : آرى يا رسول اللّه ! فرمود :
آن مرد سعد بن معاذ است بدانچه گويد چنان كنيم . پس جهودان در باز كردند و از حصار به در شدند .
پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله محمّد بن مسلمه را فرمود تا ايشان را دست و گردن بربست و عبد اللّه بن سلام را حكم داد : زنان و كودكان آن جماعت را از قلعه برآورد و اموال و اثقال
هامش
( 1 ) . براى اداى نماز صبح بيرون شد .
( 2 ) . سورهء توبه ، آيه 102 - 104 .