اصحاب را آگهى داد .
اما از سوى جهودان ، عبد اللّه بن صوريا گفت : اى گروه يهودان همانا خداى محمّد را بر غدر شما مشرف و مطّلع ساخت و دير نباشد كه كس به سوى شما فرستد و شما را از اين اراضى بيرون شدن فرمايد . اين وقت صواب آن است كه بىتوانى « 1 » بيرون شويد و اگر نه شريعت او گيريد . گفتند : ما هرگز دين او را پذيرفتار نخواهيم شد .
مع القصه از پس آنكه رسول خداى به مدينه درآمد محمّد بن مسلمه را فرمود :
هماكنون به نزديك بنى النّضير بشتاب و ايشان را بگوى كه : شما با من غدر كرديد و عهد خويش تباه ساختيد ؛ لاجرم بىتوانى از ديار من بدر شويد . همانا اگر از پس ده ( 10 ) روز يك تن از شما ديدار شود عرضه هلاك و دمار گردد . جهودان ناچار ساز سفر كردند و شتران خويش را از مرتع « 2 » طلب نمودند و چندى نيز به كرى گرفتند تا اموال و اثقال خود را حمل داده كوچ دهند .
عبد اللّه بن ابىّ چون اين بدانست كس بديشان فرستاد كه شما همسوگندان من مىباشيد هرگز از خانهء خود بيرون مشويد و قلاع خود را از بهر دفاع محكم كنيد ، اينك من با دو هزار ( 2000 ) تن از قوم خود دستيار « 3 » شما هستم و بنى قريظه و غطفان كه حليفان ايشانند از پايمردى « 4 » شما نخواهند نشست ، اگر رزم دهيد مقاتلت كنيم و اگر بيرون شويد مرافقت خواهيم كرد . و اين آيت مبارك بدين فرود شد :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ .
« 5 » خلاصهء معنى چنان است كه : آيا نديدى منافقان را كه برادران كافر خويش را از جماعت جهودان گفتند : اگر بيرون شويد از ديار خود با شما مرافقت كنيم و اگر مبارزت فرمائيد موافقت نمائيم و هرگز بر ضرر شما گوش به فرمان كس فرا ندهيم و خداى گواهى
هامش
( 1 ) . بىتوانى : بدون سستى ، يعنى : زود
( 2 ) . مرتع : چراگاه
( 3 ) . دستيار : كمك و ياور
( 4 ) . پايمردى : مددكارى و دستگيرى
( 5 ) . حشر ، 11 : آيا منافقان را نديدى كه پيوسته به برادران كافر اهل كتابشان مىگفتند : هرگاه شما را بيرون كنند ما نيز با شما خواهيم بود و هرگز به زيان شما از هيچ كس اطاعت نخواهيم كرد و اگر با شما پيكار كنند ، ياريتان خواهيم كرد . خدا شاهد است كه آنها دروغگويانند .