صابرا صادق الحديث اذا ما * اكثر القوم قال قول السّداد
كنت قبل اللّقاء منه بجهل * فقد امسيت قد اصيب فؤادى « 1 »
و رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله از شهادت اصحاب سخت ملول گشت و تا يك ماه و به روايتى چهل ( 40 ) روز در قنوت نماز بامداد بر قبايل رعل و ذكوان و عصيّه و ديگر كفّار دعاى بد همىكرد و فرمود : اللّهمّ اشدد وطاتك على مضر اللّهمّ اجعل عليهم سنين كسنى يوسف اللّهمّ عليك ببنى لحيان و رعل و ذكوان و عصيّة فانّهم عصوا اللّه و رسوله اللّهمّ عليك ببنى لحيان و عضل و قارة .
و مسلمانان همىگفتند : اين فتنه از ابو براء حديث شد و حسّان بن ثابت و كعب بن مالك در شكستن پيمان او شعرها انشاد كردند . و اين شعر را حسّان از بهر ربيعة بن ابى براء انشاد كرد و او را از عامر بن الطفيل كه عهد ابو براء را بشكست نكوهش مىكند :
الا من مبلغ عنّى ربيعا * فما احدثت فى الحدثان بعدى
ابوك ابو الفعال ابو براء * و خالك ماجد حكم بن سعد
بنى امّ البنين أ لم يرعكم * و انتم من ذوائب اهل نجد
تهكّم عامر بابى براء * ليخفره و ما خطأ كعمد
چون اين سخن به ربيعه رسيد به حضرت رسول آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه مسلمان آمدهام اگر فرمائى در كيفر اين غدر عامر بن الطفيل را مكافات كنم و از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اجازت يافته بازشتافت .
اما از آن سوى چون اين اخبار به ابو براء رسيد چندان ملول و حزين شد كه هم در آن حزن و اندوه بمرد . آنگاه ربيعه پسر ابو براء در ازاى اين ، انتهاز فرصت همىبرد تا روزى عامر بن الطفيل از بهر صيد برنشست . ربيعه نيز بر اسب خود برآمده از دنبال او برفت و با نيزه او را زخمى بزد . عشيرت عامر او را به خانه آورده بر بستر جاى
هامش
( 1 ) . بيت سوم در ديوان حسان بن ثابت ، چاپ دار الكتب علميه بيروت نيست . واقدى در مغازى دو بيت اول اين اشعار را به عبد اللّه بن رواحه نسبت داده و گويد : عبد اللّه بن رواحه مرثيهاى براى نافع بن بديل گفته است و من از اصحاب خود شنيدم كه آن را چنين مىخواندند : خداى نافع بن بديل را رحمت كند ، و به او پاداش شايستهء جهاد عنايت فرمايد . او شمشير برنده و راستين بود . و هنگامى كه مردم زياد حرف مىزدند ، او بود كه گفتارى استوار و صحيح مىگفت ( مغازى ، 1 / 260 ) .