تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 938

مساهمون:

ص٩٣٨
ارحم بنى سلمة بالجمله جراحت يافتگان به تمامت دست از مداوا « 1 » برداشته بديشان پيوستند . در اين وقت رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله به عيادت امير المؤمنين على عليه السّلام شد ، چه خبر كثرت جراحت آن حضرت متواتر « 2 » بود . پس على را بر نطعى « 3 » افتاده يافت كه هشتاد ( 80 ) يا نود ( 90 ) زخم كارى داشت كه در همه فتيله به كار واجب مىافتاد . پيغمبر از ديدار او بگريست و فرمود : كسى كه در راه خدا اين تعب بيند بر خدا لازم است كه جزاى جزيل كرامت فرمايد . على عليه السّلام اشك در ديده بگردانيد و گفت : شكر مىكنم خداى را كه تو را در حربگاه يك تنه نگذاشتم و از پيش دشمن فرار نجستم ؛ اما دوست داشتم كه شهادت يافته باشم . پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ان شاء اللّه شهادت خواهى يافت . آنگاه فرمود : همانا ابو سفيان قصد مراجعت كرده است ، لا جرم بايد تا اراضى حمراء اسد از دنبال ايشان برفت . على عرض كرد : بابى انت و امّى از ملازمت تو باز نخواهم ماند اگر چه مرا بر زبردست برند . و اين آيت در شأن آن حضرت فرود شد .
وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّاب‌ِرِينَ
« 4 » يعنى : بسى از پيغمبران را عالمان ربّانى مرافقت كردند و در ملازمت ايشان محاربت نمودند و در كار جهاد سستى نكردند و هر زحمت كه به ايشان رسيد در راه خدا ضعيف نشدند و در نزد دشمنان خاضع نگشتند تا نصرت يافتند و خداى صابران را دوست دارد . بالجمله رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله سلاح جنگ در بر راست كرده از بيرون مدينه سواره بايستاد تا لشكريان به دو ملحق شدند ؛ و خداى اين آيت مبارك در فضل ايشان فرو فرستاد :
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ .
« 5 » يعنى : مؤمنان ثابت قدم آنانند كه اجابت كردند فرمان خدا و پيغمبرش را
هامش
( 1 ) . مداوا : معالجه ( 2 ) . خبر متواتر : خبرى كه شايع شده و پىدرپى گفته شود . ( 3 ) . نطع : سفره چرمى ( 4 ) . آل عمران ، 146 : و چه بسيار پيامبرانى كه خدادوستان بسيارى به همراه آنان جنگ كردند ، آنها در برابر آنچه در راه خدا به آنها مىرسيد سست نشدند و زبونى نكردند و خداوند صابران را دوست دارد . ( 5 ) . آل عمران ، 172 : آنان كه پس از رسيدن جراحات بسيار همچنان دعوت خدا و پيامبر را -