ليهن « 1 » عليّا يوم بدر حضوره * و مشهده بالخير ضربا مرعبلا
و كان له من مشهد غير خامل * يظلّ له رأس الكمىّ مجدّلا
و غادر كبش القوم فى القاع ثاويا * تخال عليه الزّعفران المعلّلا
صريعا ينوء القشعمان برأسه * و تدنوا اليه الضّبع « 2 » طولا لتأكلا
اگر چه اين بيت را حسان بن ثابت ، هنگام قتل عمرو بن عبد ودّ گويد ، چنان كه در جاى خود مذكور خواهد شد :
و لقد رايت غداة بدر عصبة « 3 » * ضربوك ضربا غير ضرب المحضر
اصبحت لا تدعى ليوم كريهة « 4 » * يا عمرو او لجسيم امر منكر
چون بعضى از مردم بنى عامر ، در جواب حسان شعرى چند بگفتند كه هم قصه بدر و مبارزت امير المؤمنين على عليه السّلام را به شرح آورده ، شايسته نمود كه در اينجا رقم شود :
كذبتم و بيت اللّه لم تقتلوننا * و لكن بسيف الهاشميّين فافخروا
بسيف ابن عبد اللّه احمد فى الوغى * بكفّ علىّ نلتم ذاك فاقصروا
و لم تقتلوا عمرو بن ود و لا ابنه * و لكنّه الكفو الكريم الغضنفر
علىّ الّذى فى الفخر طال ثناءه * فلا تكثروا الدّعوى عليه فتفخروا
ببدر خرجتم للبراز « 5 » فردّكم * شيوخ قريش جهرة فتأخّروا
فلمّا اتاهم حمزة و عبيدة * و جاء علىّ بالمهنّد مخطر
فقالوا نعم اكفاء صدق فاقبلوا * اليهم سراعا إذ بغوا و تجبّروا
فجال علىّ جولة هاشميّة * فدمّرهم لمّا عتوا و تكبّروا
فليس لكم فخر علينا بغيرنا * و ليس لكم فخر يعدّ و يذكر « 6 »
هامش
( 1 ) . لهين : هرآينه گوارا باد .
( 2 ) . ضبع : كفتار را گويند .
( 3 ) . عصبة : جماعت مردم از ده تن تا چهل تن را گويند .
( 4 ) . يوم كريهه : كنايه از روز جنگ است .
( 5 ) . براز : بيرون شدن ميان دو صف به حرب .
( 6 ) . چون حسان از مردم انصار و اهل مدينه بوده است و در اشعار خود دلاورى مسلمين را به رخ كفار مىكشد ، مردى از بنى عامر كه اهل مكه است در جواب او اين اشعار را مىگويد كه خلاصهاش اين است :
سوگند به خانه خدا كه دروغ مىگوئيد . شما ما را نكشتيد ، برويد به شمشير و بازوى على بنازيد . شما عمرو بن عبد ود و پسر او را نكشتيد بلكه شير جوانمرد : على كشت -