را تصميم عزم داده ، از مدينه بيرون شد و رايتى سفيد راست كرده ، به حمزة بن عبد المطّلب رضى اللّه عنه سپرد .
و در خبر است كه اول علمى كه در اسلام بسته شد ، از بهر حمزه بود و جماعتى از اهل لغت « رايت » و « لوا » را به يك معنى دانند و آن را گاهى امير جيش حمل مىداد و گاهى ديگرى برداشته ، از پيش روى لشكر مىرفت . و بعضى از ابن عباس روايت كنند كه : رايت رسول خداى سياه بود و لواى او سفيد .
مع القصه رسول خداى با شصت ( 60 ) تن از اصحاب طىّ مسافت كرده ، به ارض ابواء درآمد ، مثنى بن عمرو الضمرى كه سيّد قبيلهء بنى ضمره و مهتر قريهء ابواء بود ، چون اين بديد ، بيمناك شد و طريق مداهنه « 1 » و مصالحه سپرده ، به حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله آمد و كار به صلح انداخت ، و رسول خداى ، پانزده ( 15 ) روز در ابواء بماند و بىآنكه محاربتى و منازعتى واقع شود ، عزم مراجعت فرمود :
سريّة حمزة
و از پس آن ، سريّه « 2 » حمزة بن عبد المطّلب رضى اللّه عنه در شهر رمضان پيش آمد . و آن چنان بود كه در مدينه سمر گشت « 3 » كه جماعتى از قريش مراجعت از شام كرده ، طريق مكه مىسپارند . رسول خداى ، حمزه را با سى ( 30 ) تن از مهاجران « 4 » به نهب آن كاروان نامزد كرد ، و علمى سفيد بسته ، ابو مرثد [ كنّاز بن حصين ] غنوى را
هامش
( 1 ) . مداهنه : سازش
( 2 ) . سريّه : لشكرى كه مأمور مىشود ، از پنج تن تا چهار صد تن را سريّه گويند ( س ) .
( 3 ) . سمر گشت : مشهور شد
( 4 ) . واقدى گويد : سى سوار - كه نيمى از مهاجران و نيمى از انصار بودند - روانه كرد از جمله پانزده نفر مهاجران : ابو عبيدة بن جرّاح ، ابو حذيفة بن عتبة بن ربيعه ، سالم بندهء ابى حذيفه ، عامر بن ربيعه ، عمرو بن سراقه ، زيد بن حارثه ، كنّاز بن حصين و پسرش مرثد ، انسه بندهء رسول خداى ( ص ) و چند مرد ديگر بودند و از انصار : ابىّ بن كعب ، عمارة بن حزم ، عبادة بن صامت ، عبيد بن اوس ، اوس بن خولى ، ابو دجانه ، منذر بن عمرو ، رافع بن مالك ، عبد اللّه بن عمرو بن حرام ، قطبة بن عامر بن حديده و چند تنى ديگر كه نامهايشان را ضبط نكردهاند .
( محمد بن عمر واقدى ، مغازى ، ج 1 ، 6 ) .