اللّه اكبر . اين جمله صد كرّت بر زبان بگذرد و هزار حسنه در ميزان آيد و خداى بدين كلمات از هم دنيا و آخرت كافى باشد . و هيچ صبحگاهى فاطمه و على اين كلمات را متروك نداشتند .
و هم در خبر است كه هنگام زفاف فاطمه عليها السّلام جبرئيل با فوجى از ملائكه بيامد بهديّة فى سلّة من السّماء و فيها كعك و موز و زبيب ، فقال هذا هديّة جبرئيل و قلّب من يده سفر جلة ، فشقّها نصفين و أعطى عليّا نصفا و فاطمة نصفا و قال : هذا هديّة من الجنّة اليكما . يعنى : جبرئيل عليه السّلام هديهاى از آسمان آورد و آن سبدى آكنده از نان و خرما و مويز بهشت بود و نيز يك بهى از ميوههاى بهشت آورد و به دونيم كرده ، نصف را به على عليه السّلام و نصف آن را به فاطمه عليها السّلام داد و گفت : اين هديهاى است از بهشت براى شما .
و هم جبرئيل صلّى اللّه عليه و آله حلهاى از بهشت ، براى فاطمه آورد كه بهاى آن با جميع دنيا برابر بود و چون فاطمه در بر كرد و زنان قريش بديدند ، متحيّر شده عرض كردند :
اين از كجاست ؟ فرمود : از نزد خداى است .
و هم در خبر است كه : بعد از زفاف ، فاطمه عليها السلام در حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله عرض كرد : يا رسول اللّه ! ما يدع شيئا من رزقه الّا وزعه بين المساكين ، فقال لها : يا فاطمة أ تسخطيني فى أخى و ابن عمّى و ان سخطه سخطى و انّ سخطى لسخط اللّه ، فقالت أعوذ باللّه من سخط اللّه و سخط رسول اللّه .
معنى چنان است كه فاطمه عرض كرد : يا رسول اللّه ! على عليه السّلام چيزى از خوردنى باقى نمىگذارد و هرچه به دست مىكند ، بر فقرا و مساكين قسمت مىفرمايد .
پيغمبر فرمود : اى فاطمه ! آيا خشم مىكنى در حق برادر و پسر عم من و حال آنكه غضب او غضب من است و غضب من خداى را به غضب مىآورد . فاطمه عليها السلام عرض كرد : پناه مىبرم به خدا از غضب خدا و غضب رسولش .
بعضى از محققين گفتهاند : سورهء مباركه هل اتى در شأن اهل بيت فرود شده و خداوند بسيار از نعماى بهشت نعيم « 1 » در آن مذكور داشته و ذكر حور العين نفرموده اجلالا لفاطمة عليها السّلام ، و ذكر وفات و فضايل آن حضرت ، در جاى خود مذكور خواهد شد .
هامش
( 1 ) . نعما : جمع نعمت ، نعيم : با نعمت