نهمتنا « 1 » و شهوتنا فى تقديسه و تسبيحه . الباسط رحمته ، الواهب نعمته ، جلّ عن الحاد أهل الارض من المشركين و تعالى بعظمته عن افك الملحدين .
بعد از اين خطبه آغاز اين سخنان كرد :
اختار الملك الجبّار صفوة كرمه و عبد عظمته لامته سيّدة نساء بنت خير النبيّين و سيّد المرسلين و امام المتّقين ، فوصل حبله بحبل رجل من أهله ، صاحبه المصدّق دعوته ، المبادر الى كلمته ، علىّ بفاطمة البتول ، ابنة الرّسول صلّى اللّه عليه و آله .
مجمل سخن آن است كه بعد از خطبه فرمود :
كه برگزيد خداوند جبار صفوت كرم و صافى رحمتش را كه امير المؤمنين باشد براى دختر پيغمبر ، و محكم بست رشته پيغمبر را با رشتهء على عليه السّلام .
و هم از حضرت رب جليل به جبرئيل عليه السّلام خطاب شد : أن اعقد عقدة النّكاح ، فانّى قد زوّجت أمتى فاطمة بنت حبيبى محمّد ، عبدى علىّ بن أبي طالب . فعقدت عقدة النّكاح و أشهدت على ذلك الملائكة أجمعين . خداوند عالم مىفرمايد : من تزويج كردم كنيز خود فاطمه را با بندهء خود على عليه السّلام و ملايك آسمان را شاهد گرفتم . پس شهادت خود را فريشتگان بر آن حرير نگاشتند و فرمان شد كه اين حرير را در حضرت تو كه رسول خدائى عرضه دارم و خاتم مشك « 2 » برنهم ، و به رضوان بسپارم . و هم بعد از شهادت فريشتگان خداوند رؤف و رحيم فرمود كه : شجرهء طوبى هر حلى و حللى كه در برداشت نثار « 3 » كرد و فريشتگان و حوران همى در ربودند و تا قيامت بدان فخر كنند .
آنگاه گفت : اى محمّد خداوند مرا امر فرمود كه : ترا مأمور دارم تا تزويج على و فاطمه به پاى برى و ايشان را بشارت دهى به دو غلام زكى « 4 » نجيب طاهر طيّب خيّر « 5 » فاضل در دنيا و آخرت .
هامش
( 1 ) . نهمت : ميل و شهوة بسيار
( 2 ) . با مشك آن را مهر كنم .
( 3 ) . درخت طوبى زيورهاى خود را پاشيد و پخش كرد .
( 4 ) . زكى : پاك و پاكيزه
( 5 ) . خيّر : كسى كه بسيار به مردم نيكى مىكند .