بيعت مردم مدينه در عقبه بار دوم شش هزار و دويست و شانزده سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود
از اين پيش مرقوم افتاد كه مصعب بن عمير با دوازده ( 12 ) تن از قبيلهء اوس و خزرج به مدينه شد و مردمان را به يگانگى خداى و نبوّت رسولش همى دعوت فرمود و گروهى عظيم به دو بگرويدند و با دين خداى پيوسته شدند .
مع الحديث مصعب يك سال در مدينه زيستن فرمود تا هنگام موسم و گزاشتن حج فراز آمد ، پس آهنگ مكّه فرمود و جماعتى از مردم مدينه كه كيش مسلمانى داشتند هم آرزوى ديدار پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كردند و اين جمله با فوجى ديگر از مردم به اتفاق مصعب به سوى مكه كوچ دادند . به روايتى پانصد ( 500 ) تن و اگر نه سيصد ( 300 ) تن بودند و در ميان ايشان هفتاد ( 70 ) تن از صناديد اوس و خزرج بر آن انديشه بودند كه به مكّه آمده در عقبه منى با رسول خداى بيعت كنند و آن حضرت را به مدينه كوچ دهند .
مع القصه چون ايشان به مكّه اندر آمدند مصعب با خدمت رسول خداى پيوست و قصّهء مسلمانان را بازنمود . و آن حضرت در كعبه بعضى از ايشان را ديدار كرد و سخن بر اين نهاد كه مسلمانان مدينه در شب دوم از شبهاى ايّام التّشريق « 1 » چون اعمال حج به پاى برند نيمشبى يك يك و دود و در شعب عقبه حاضر شوند و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نيز در آنجا شده با ايشان كار بيعت و ساز هجرت راست كند . پس در شب دوازدهم ماه مسلمانان مدينه بىآگهى مشركين هفتاد ( 70 ) تن و به روايتى هفتاد و سه ( 73 ) تن مرد و زن در عقبه گرد آمدند .
هامش
( 1 ) . ايّام التّشريق : يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذيحجه را گويند .