وفات خديجه كبرى شش هزار و دويست و سيزده سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود
خديجه كبرى رضى اللّه عنه سه روز بعد از وفات ابو طالب عليه السّلام وداع جهان گفت و به روايتى سى و پنج ( 35 ) روز و به روايتى يك سال بعد از فوت ابو طالب وفات يافت .
بالجمله چون خديجه عليها السلام مريض گشت ، پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اى خديجه ، خداى ترا با مريم دختر عمران و خواهر او آسيه برابرى داده است . و چون خديجه وداع جهان گفت : رسول خداى او را به دست خويش در حجون مكّه دفن كرد و هنوز نماز بر مردگان واجب نبود . و چون پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به خانه بازآمد ، فاطمه عليها السّلام كه در اين وقت پنجساله بود به گرد رسول خداى مىگشت و مىگفت :
مادر من به كجا شد ؟ و آن حضرت سخن نكرد تا جبرئيل فرود شد و گفت : خداى مىفرمايد : سلام مرا به فاطمه برسان و بگو مادر تو در خانهاى است از زنى كه كعب آنها از زر خالص است و به جاى عمودها ياقوت سرخ است و خانهء او در ميانه خانهء آسيه و مريم دختران عمران است .
چون پيغمبر پيغام خداى را با فاطمه بگذاشت ، عرض كرد : انّ اللّه هو السّلام و منه السّلام و اليه يعود السّلام . وقتى فرزند رسول خداى قاسم و به روايتى ديگر طاهر به حظيره قدس خراميد پيغمبر به خانه آمد و خديجه را گريان ديد و گفت : اين گريه از بهر چيست ؟ عرض كرد كه : پستانم شير آورد و ياد فرزند كردم و گريستم . پيغمبر فرمود : گريه مكن آيا راضى نيستى كه چون به در بهشت رسى او ايستاده باشد و دست ترا بگيرد و در نيكوترين مكان جاى دهد .