ولادت حضرت فاطمه عليها السّلام شش هزار و دويست و هشت سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : خلق اللّه تعالى نور فاطمة قبل أن يخلق الارض و السّماء ( الحديث ) ، يعنى : خلق كرد ، خداى نور فاطمه را پيش از آنكه خلق كند زمين و آسمان را . و فاطمه به معنى بريده از بدى باشد و القاب آن حضرت بدين گونه است :
البتول الحصان ، الحرّة ، السّيّدة ، العذراء ، الزّهراء ، الحوراء ، المباركة ، الطّاهرة ، الزّكيّة ، الرّاضية ، المرضية ، المحدّثة ، المعصومة ، مريم الكبرى ، الصّدّيقة الكبرى ، سيّدة نساء العالمين .
آن حضرت را زهرا گفتند ، از اين روى كه چون صبح به نماز ايستادى ، خانههاى مدينه از فروغ نور او سفيد شدى ، و چون ظهر به نماز ايستادى از پرتو جمالش خانهها زرد شدى ، و چون عصر به نماز ايستادى ديوارها احمر گشتى .
و او را بتول عذرا گفتند ، از اين روى كه هرگز آن خون كه عادت زنان است نديدى . و او را حورا گفتند ، از اين روى كه وقتى بعضى از اصحاب از رسول خداى پرسش نمودند كه آيا فاطمه عليها السلام از جمله انسى نيست ؟ آن حضرت فرمود :
هى حوراء انسيّة . و فرمود كه خداى خلق كرد ، فاطمه را از نور خود از آن پيش كه آدم را خلق كند ، و چون آدم را خلق كرد آن نور را بر او جلوه داد . گفتند : كجا بود فاطمه ؟ فرمود : در تحت ساق عرش به حقّه اندر بود ، عرض كردند : خورش و خوردنى او چه بود ؟ فرمود : تسبيح و تهليل و تحميد خداى ، آنگاه فرمود كه : خداى دوست داشت او را از صلب من باديد كند پس او را در بهشت به سيبى بر آورد و آن سيب را جبرئيل عليه السّلام به من آورد و گفت : اين هديهاى است كه خداى از بهشت