همچنين نه ، اگر به پايين گرايد ، و نيز نه ، چنانچه به زير جهان اندر شود .
( نوبرگ )
من شاگردى حقشناسم ، زيرا از سرزمين بابل برخاستهام ، برخاستهام من از سرزمين بابل و بر دروازهء حقيقت گماشته شدهام .
شاگردى آگاهكنندهام ، زيرا از سرزمين بابل رخت بربستهام ، من از سرزمين بابل رخت بربستهام ، تا در دنيايى كه بر روى زمين پديد آمده فريادى دردهم .
( ف . و . ك . مولر - ف . ث - اندرهآس )
سرود زروان داراى چهار بند است كه دو تاى اول هركدام دو ، و دو تاى آخرى هركدام چهار مصرع دارد . مصرعها در دو بند اول يازده هجايى ، در بند سوم نه هجايى و در بند آخرى هشت هجايى است . مصرعهاى هر بند باهم قافيه دارد . نوبرگ مسلم مىداند كه ارتباط اين شعر با شعر فارسى درى در بحر هزج و با بندهاى چهارمصراعى ( دوبيتى ) بابا طاهر كاملا آشكار است . به عقيدهء آندرهآس ، شعر مانى داراى مصراعهاى هشت هجايى است .
نويسندگان فارسى درى منشأ شعر ادبى را از بهرام پنجم ، پادشاه ساسانى معروف به بهرام گور ( گور نوعى خر وحشى است و شاه به شكار آن علاقه داشت ، 420 - 438 ) ، منتسب مىدانند . دانشمندان ايرانى و تازى بر آناند كه نخستين بيتهاى فارسى را وى سروده است :
منم آن شير شله ، منم آن ببر يله ، نام من بهرام گور ، منم آن بوجبله .
اين شعر كوچك به چند صورت گوناگون روايت شده است . « 1 »
هامش
( 1 ) . يكى از آن صورتها اين است : منم آن شير ژيان و منم آن ببر يله . نام من بهرام گور و كنيتم بوجبله ، كه پيداست زياد در آن تحريف شده .