فصل چهارم : در ذكر چند كلمهء موجزهء منقوله از حضرت هادى عليه السّلام
اوّل : قال عليه السّلام : من رضى عن نفسه كثر السّاخطون عليه . [ 1 ]
هر كه راضى و خشنود شد از خود و پسنديد خود را ، بسيار شود خشمناكان بر او .
( فقير گويد ) : مناسب است در اينجا نقل اين سه شعر از سعدى :
به چشم كسان در نيايد كسى * كه از خود بزرگى نمايد بسى
مگو ، تا بگويند شكرت هزار * چه خود گفتى از كس توقّع مدار
بزرگان نكردند در خود نگاه * خدابينى از خويشتن بين مخواه
دوم : قال عليه السّلام : المصيبة للصّابر واحدة ، و للجازع اثنتان . [ 2 ]
فرمود : مصيبت شخص صبركننده يكى است و براى جزعكننده دو تا است .
فقير گويد : ظاهرا دو تا بودن مصيبت جزعكننده ، يكى مصيبت وارده بر او است ، و ديگرى مصيبت نابود شدن اجر او است به جهت جزع و بىتابى او چنان كه در بعض روايات است : فانّ المصاب من حرم الثواب ، يعنى : مصيبت زده كسى است كه از ثواب بىبهره مانده . و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در كاغذى كه براى معاذ نوشته در تعزيت او به موت فرزندش فرمود :
هامش
[ 1 ] اعلام الدين ، ص 311 ؛ بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 368 .
[ 2 ] اعلام الدين ، ص 311 ؛ بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 369 .