كلام كسى را قطع كند ( يعنى در ميان سخن او سخنى گويد ) تا فارغ شود از كلام خود .
و رد نكرد حاجت احدى را كه مقدور او بود بر آورد . و ( هيچ گاهى در حضور كسى كه با او نشسته بود پا دراز نفرمود ، و در مجلس مقابل جليس خود تكيه نمىفرمود ، و هيچ وقتى نديدم او را كه به يكى از موالى و غلامان خود بد گويد و فحش دهد . و هيچ گاهى نديدم كه آب دهان خود را دور افكند نسخه ) . و هيچ گاهى نديدم كه در خندهء خود قهقهه كند ، بلكه خندهء او تبسّم بود .
و چون خلوت مىفرمود و خوان طعام نزد او مىنهادند مماليك خود را تمام سر سفره مىطلبيد ، حتّى دربان و مير آخور او و با آنها طعام ميل مىفرمود ، و عادت آن جناب آن بود كه شبها كم مىخوابيد و بيشتر شبها را از اوّل شب تا به صبح بيدار بود ، و روزه بسيار مىگرفت و روزهء سه روز از هر ماه كه پنجشنبهء اوّل ماه و پنجشنبهء آخر ماه و چهار شنبه ميان ماه باشد از او فوت نشد و مىفرمود روزهء اين سه روز مقابل روزهء دهر است ، و آن حضرت بسيار احسان مىكرد و صدقه مىداد در پنهانى . و بيشتر صدقات او در شبهاى تار بود . پس اگر كسى گمان كند كه مثل آن حضرت را در فضل ديده است ، پس تصديق نكنيد او را . [ 1 ]
و از محمّد بن ابى عباد منقول است كه حضرت امام رضا عليه السّلام در تابستانها بر روى حصير مىنشستند ، و در زمستان بر روى پلاس ، و جامههاى غليظ و درشت مىپوشيدند ، و چون براى مردم بيرون مىآمدند زينت مىفرمودند . [ 2 ]
سيّم
: شيخ اجل احمد بن محمّد برقى از پدرش از معمّر بن خلّاد روايت كرده است كه : هرگاه حضرت امام رضا عليه السّلام طعام ميل مىكرد كاسهء بزرگى نزديك سفرهء خود مىگذاشت و از هر طعامى كه در سفره بود از بهترين مواضع او مقدارى بر
هامش
[ 1 ] عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 2 ، ص 184 ؛ بحار الأنوار ، ج 49 ، ص 90 .
[ 2 ] عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 2 ، ص 178 ؛ بحار الأنوار ، ج 49 ، ص 89 ؛ اعلام الورى ، ص 351 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 360 .