و روايت شده كه به ابو الصّباح فرمود كه : چه بسيار كم است در ميان شما كسى كه متابعت جعفر نمايد . همانا از اصحاب من نيست مگر كسى كه ورعش شديد و عظيم باشد و از براى خالق و آفريدگارش عبادت كند و اميد ثواب از او داشته باشد اين جماعت اصحاب منند .
و در روايتى است كه از آن حضرت پرسيدند كه صاحب ورع از مردمان كيست ؟
فرمود : كسى كه بپرهيزد از چيزهايى كه خدا حرام كرده است . « 1 »
و هم از آن حضرت مروى است كه فرمود : اورع مردم كسى است كه توقف كند نزد شبهه . « 2 »
و نيز از آن حضرت مروى است كه فرمود : بر شما باد به ورع و ترك محرّمات و شبهات ، همانا ورع دينى است كه ما پيوسته ملازم آن مىباشيم و خدا را به آن عبادت مىكنيم و آن را اراده مىنماييم از مواليان شيعيان خود پس ما را به تعب نيندازيد و شفاعت خود به اين كه مرتكب محرّمات شويد و بر ما دشوار باشد شفاعت شما . « 3 »
و در روايت ديگر فرمودند كه : نيست شيعهء جعفر مگر كسى كه شكم و فرج خود را از حرام به عفّت بدارد ، و سعى او در عبادت شديد باشد ، و براى آفريدگار خود كار كند ، و اميد ثواب و ترس عقاب او داشته باشد ، پس اگر اين جماعت را ببينى ايشان شيعهء منند . « 4 »
و نيز روايت شده از آن حضرت كه فرمود : سزاوارترين مردم به ورع آل محمّد عليهم السّلام و شيعيان ايشانند به جهت آن كه رعيّت اقتدا كنند به ايشان . « 5 »
و از كثرت ورع صفوان بن يحيى - از اصحاب حضرت امام موسى و امام
هامش
( 1 ) الكافى ، ج 2 ، ص 63 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 70 ، ص 305 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 70 ، ص 306 .
( 4 ) خصال ، ج 1 ، ص 295 .
( 5 ) بحار الأنوار ، ج 68 ، ص 166 .