حمد كند خدا را بر آن و كسى كه داراى آنها نباشد تضرّع كند به سوى خدا و مسألت كند آنها را .
گفتند آنها چيست ؟
فرمود : ورع و قناعت و صبر و شكر و حلم و حيا و سخاوت و شجاعت و غيرت و راستگويى و نيكى كردن و اداى امانت و يقين و خوش خلقى و مروّت . « 1 »
مؤلّف گويد : روايت شده كه از آن حضرت سؤال كردند كه مروّت چيست ؟
فرمود : لا يراك اللّه حيث نهاك ، و لا يفقدك من حيث امرك . يعنى مروّت آن است كه نبيند تو را خداوند تعالى در جايى كه نهى كرده تو را از آنجا و مفقود نكند تو را از جايى كه امر كرد ، تو را به آنجا . « 2 »
[ ورع ]
و بدان كه در اين اخلاق شريفه ، ورع مقدّم بر همه ذكر شده و شايد توان گفت كه مرتبهاش از همه بالاتر باشد ، زيرا كه ورع كه ترك محرّمات و شبهات بلكه بعض مباحات باشد مرتبهاى است بسيار رفيعه و درجهاى است بسيار عاليه كه به سهولت همه كس به آن مقام نخواهد رسيد . لهذا بسيار شده كه حضرت صادق عليه السّلام شيعيان خود را به ورع توصيه فرمودند .
روايت شده كه عمرو بن سعيد ثقفى خدمت آن حضرت عرض كرد كه : من هميشه شما را ملاقات نمىكنيم ، پس چيزى به من بفرماييد كه به آن رفتار كنم .
حضرت فرمود : تو را وصيت مىكنم به تقوى اللّه و ورع و اجتهاد ( يعنى سعى و كوشش و اهتمام نمودن در عبادت ) و بدان كه نفع نمىكند اجتهادى كه ورع با آن نباشد . « 3 »
هامش
( 1 ) تحف العقول ، ص 269 .
( 2 ) تحف العقول ، ص 267 .
( 3 ) الكافى ، ج 2 ، ص 62 .