فصل سوّم : در پارهاى از كلمات حكمتآميز و مواعظ و نصايح حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام است
اوّل : [ عمل با يقين ]
فرمود به حمران بن اعين : اى حمران ! نظر كن به كسى كه پستتر از تو است در توانگرى و توانايى ، و نظر مكن به كسى كه بالاتر از تو است . پس هرگاه به آنچه گفتم رفتار كنى قانعتر خواهى شد به آنچه قسمت و روزى تو شده ، و سزاوارتر است براى اين كه مستوجب شوى زيادى را از پروردگار خود .
و بدان كه عمل دائم و كم با يقين بهتر است نزد خدا از عمل بسيار به غير يقين ، و بدان كه نيست ورعى با منفعتتر از اجتناب كردن از محارم الهى و ترك كردن اذيّت مؤمنان و غيبت ايشان ، و نيست عيشى گواراتر از حسن خلق ، و نيست مالى بانفعتر از قناعت به چيز كم كافى ، و نيست جهلى باضررتر از عجب و خودپسندى . « 1 »
دوّم : [ در مدح خمول و اعتزال از مردم ]
فرمود آن حضرت : اگر بتوانى كه از منزلت بيرون نيايى بيرون ميا ، زيرا كه بر تو لازم است در بيرون آمدن كه خود را حفظ كنى : غيبت نكنى ، و دروغ نگويى ، و حسد نبرى ، و ريا و تصنّع و مداهنه نكنى . حفظ كردن شخص خود را از اين معاصى در بين مردم مشكل است ، لكن اگر در منزل بماند و بيرون نيايد از شرّ آنها
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 242 ؛ تحف العقول ، ص 267 ؛ علل الشرائع ، باب 352 ، ص 599 ، ح 1 .