كجايند عمّال و دهاقانان و دارندگان نواحى و صاحبان اعلام و مناجيق و عهود و مواثيق ؟
گويا هرگز اهل عزّت و سلطنت نبودند و دور باش عظمت و سلطنت نداشتند ، در هيچ ميدانى رايات جنگ نيفراشتند و سنگهاى منجنيق نينداختند ، و در اين قصور كه با اين همه غرور و سرور بر پاى كردند سكون نگرفتند ، و با هيچ عهد و پيمانى اطمينان نجستند ، همه در گورهاى كهنه منزل گزيدند و با خاك گور يكسان شدند و منازل ايشان را صرصر دواهى از خاك حوادث انباشته داشت . « 1 »
خاك شد آن كس كه در اين خاك زيست * خاك چه داند كه در اين خاك چيست
هر ورقى چهرهء آزادهاى است * هر قدمى فرق ملك زاده ايست
خاك تو آميختهء رنجها است * در دل اين خاك بسى گنجهاست
گنج امان نيست در اين خاكدان * مغز وفا نيست در اين استخوان
چون كه سوى او بودت بازگشت * بر سر اين خاك چه بايد نشست
و لقد اخذ منها من قال :
اين الملوك و ذو التّيجان من يمن * و اين منهم اكاليل و تيجان
و اين ما شاده شدّاد فى الارم * و اين ما ساسه فى الفرس ساسان
و اين ما حازه قارون من ذهب * و اين عاد و شدّاد و قحطان
اتى على القوم امر لا مردّ له * حتّى قضوا فكأنّ القوم ما كانوا
هامش
( 1 ) الصحيفة الخامسة از سيد محسن امين ، ص 296 .