سيرت بنى اميّه و بنى مروان مايهء عيش و تنعّم و وسيلهء تغنّى و ترنّم مىكنند . و اگر كسى تأمّل كند اين كار از حدّ فسق گذشته سر از گريبان كفر و الحاد در مىآورد ، نعوذ باللّه من الخذلان و غلبة الهوى و مكيدة الشّيطان » . انتهى . « 1 »
و در مقدّمهء كتاب اربعين الحسينيّه « 2 » نصيحت بالغه ، و موعظت جامعه ذكر شده كه ايرادش در اينجا مناسب است فرموده :
لازم است كه متديّنين از مذهب اثنىعشريّه آگاه شوند كه در عصر ما شعارى در مذهب شيعه شايعتر از مراسم تعزيهدارى و گريستن بر مصائب سيّد مظلومين عليه السّلام نيست ، بلكه اكثر آثار و سنن و آداب شرعيّه مهجور شده جز توسّل به حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام كه مايهء اميدوارى شيعه است روز به روز در ترقّى و كمال است .
[ انتقاد از مقتلنويسان ]
پس شايسته باشد كه حدود اين عمل به طورى مضبوط شود كه مطابق قواعد شرع اقدس باشد و مورد طعن و اعتراض مذاهب خارجه نباشد . و چون در اين زمان معاشرت و مخالطت « 3 » كامله است ميان اهالى اين مذهب با مذاهب ديگر و واقعهء كربلا و ابتلاى حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام در اكثر تواريخ ملل مذكور و مضبوط است ، شايسته باشد كه در مجامع تعزيهدارى از امور مبتدعه و منهيّات شريعت مقدّسه احتراز تمام نمايند ، مانند نواختن سازها و خوانندگىهاى طربآميز ، و بسا باشد كه مجالس لهو و لعب به پرداختگى بعض از مجامع تعزيهدارى نباشد ! .
و در حديثى حال اين گونه مردم بيان شده كه گفتهاند : يطلبون الدّنيا باعمال الآخرة . « 4 »
هامش
( 1 ) شفاء الصدور ، ج 2 ، ص 306 - 309 .
( 2 ) اثر استاد مؤلّف آيت اللّه ميرزا محمّد ارباب قمى ( ره ) است .
( 3 ) آميزش بىكموكاست .
( 4 ) يعنى با كار آخرتى دنيا را مىجويند .