از فرار برگشتند و تنور حرب افروخته گشت تا گاهى كه نصرت براى لشكر منصور شد ، و لشكر ابراهيم بعضى كشته و بعضى به طريق هزيمت شدند و بشير رحّال نيز مقتول شد .
آنگاه اصحاب عيسى سر ابراهيم را بريدند و به نزد عيسى بردند ، عيسى سر به سجده نهاد و سجدهء شكر به جاى آورد و سر را از براى منصور فرستاد .
و قتل ابراهيم در وقت ارتفاع نهار از روز دوشنبهء ذى حجّه سنه يك صد و چهل و پنج واقع شد ، و به روايت ابو نصر بخارى و سبط ابن جوزى در بيست و پنجم ذىقعده روز دحو الأرض واقع شد و سنين عمرش به چهل و هشت رسيده بود .
و حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - در اخبار غيبيهء خود از مآل ابراهيم خبر داده در آنجا كه فرموده :
« بباخمرى يقتل بعد ان يظهر ، و يقهر بعد ان يقهر » .
و هم در حق او فرموده :
« يأتيه سهم « 1 » غرب يكون فيه منيّته . فيا بؤس الرّامى شلّت يده و وهن عضده » .
و نقل شده كه چون لشكر منصور منهزم شدند و خبر به منصور بردند ، جهان در چشمش تاريك شد و گفت :
اين قول صادقهم ؟ اين لعب الغلمان و الصّبيان ؟
يعنى : چه شد قول صادق بنى هاشم كه مىگفت : كودكان بنى عبّاس با خلافت بازى خواهند كرد ؟
و كلام منصور اشاره است به اخبارات حضرت صادق عليه السّلام از خلافت بنى عبّاس و شهادت عبد اللّه و پسران او محمّد و ابراهيم .
و پيش از اين نيز دانستى كه چون بنى هاشم و بنى عبّاس در ابواء جمع گشتند و با محمّد بن عبد اللّه بيعت كردند ، چون حضرت صادق عليه السّلام وارد شد رأى ايشان را
هامش
( 1 ) سهم غرب الذي لا يعلم راميه . تتمة المنتهى ، ص 141 .