و اخرى بارض الجوز جان محلّها * و قبر بباخمرى لدى القربات
و ابراهيم را پنجهء قوى و بازويى توانا بوده و در فنون علم صاحب مقامى معلوم بوده ، و گاهى كه در بصره پوشيده مىزيست ، در سراى مفضّل ضبّى بود ، و از مفضّل كتبى طلب نمود كه با او انس گيرد ، و مفضّل دواوين اشعار عرب را به نزد او آورد و او هفتاد قصيده از آنها برگزيد و از بر كرد و بعد از قتل او مفضّل آنها قصايد را جمع كرد و مفضليّات و اختيار الشّعراء نام كرد . « 1 »
و مفضّل در روز شهادت ابراهيم ملازمت ركاب او را داشته و شجاعتهاى بسيار از ابراهيم و اشعار چند از او نقل كرده كه مقام را گنجايش ذكر آن نيست .
و ابراهيم گاهى كه خروج نمود و مردم با او بيعت كردند به عدالت و سيرت نيكى با مردم رفتار مىكرد . و گفته شده كه در واقعهء با خمرى شبى در ميان لشكر خود طواف مىكرد صداى ساز و غنا از ايشان شنيد همّ و غمّ او را فرو گرفت و فرمود : گمان نمىكنم لشكرى كه اين گونه كارها كنند ظفر يابند . « 2 »
و جماعت بسيارى از اهل علم و نقلهء آثار با ابراهيم بيعت كردند « 3 » و مردم را به يارى وى تحريص مىنمودند ، مانند عيسى بن زيد بن على بن الحسن عليهما السّلام ، و بشير رحّال و سلام بن أبى و اصل ، و هارون بن سعيد فقيه با جمعى كثير از وجوه و اعيان و اصحاب و تابعين او ، و عبّاد بن منصور « 4 » قاضى بصره ، و مفضّل بن محمّد ، و مسعر بن كدام « 5 » و غير ايشان .
و نقل شده كه اعمش « 6 » بن مهران مردم را به يارى ابراهيم تحريص مىكرد و مىگفت اگر من اعمى نبودم خودم نيز در ركاب او بيرون مىشدم .
هامش
( 1 ) نك : امالى قالى ، ج 3 ، ص 130 ؛ فهرست ابن نديم ، ص 102 ؛ مقاتل ، ص 291 .
( 2 ) تذكرة الخواص ، ص 226 .
( 3 ) مقاتل ، ص 304 .
( 4 ) عباد بن منصور رياحى در سال 143 در گذشته است .
( 5 ) كنيهاش ابو سلمه است در سال 152 فوت كرده .
( 6 ) نامش سليمان بن مهران است و در 148 فوت كرده خلاصة تهذيب الكمال ، ص 131 ؛ المعارف ، ص 214 .